Frustrerend als je kind niet wil luisteren

Niet luisteren is frustrerend

Frustrerend als je kind niet luistert. Maar waarom raak het je als ze niet luisteren en hoe ga je hier zo mindful mogelijk mee om? Hoe goed je het ook bedoelt, hoe redelijk je misschien ook bent, soms lijk je wel eens niet tot je kind door te kunnen dringen. Wat je zegt komt niet aan, of je wordt genegeerd of zelfs voor schut gezet. Op zo’n moment kan je ervan balen dat je kind geen programmeerbare robot is. Dat zou handig geweest zijn zeg, dat je de instellingen van je kind zodanig kan programmeren dat hij of zij gewoon luistert. Is dat teveel gevraagd?

Niet luisteren. Waarom doet het pijn?

Het kan je raken als je kind niet luistert. Jouw intenties als moeder of vader zijn goed. Natuurlijk wil je niets liever dan dat het goed met hem of haar en tussen jullie gaat. Harmonie staat vaak hoog op het wensenlijstje als het gaat over het contact met je kind. Het is ook niet gek dat je hiernaar verlangt, je doet immers je best, meer dan je stinkende best, dus een beetje redelijkheid is dan wel gewenst.

Je kind als spiegel

De ene keer kan je misschien beter met een niet-luisterend-kind omgaan dan de andere keer. Hoe het met jou zelf gaat is daar van invloed op. Als je zelf niet zo lekker of moe bent kan je minder hebben en is het nog vervelender als je kind niet meewerkt. En juist jouw kind lijkt niet mee te werken als je niet lekker in je vel zit. Dat onzichtbare lijntje tussen jou en je kind maakt ook dat hij jouw gevoel feilloos oppikt. Een kind is wat dat betreft net een spiegel.

Ander niveau

Een kind kan echter niet schakelen en denken: “Oh, mama voelt zich niet zo lekker, laat ik maar luisteren”. Nee, je kind voelt dat er iets niet oké is en reageert daar juist als een spiegel op. Jouw gedrag reflecteert op het gedrag van je kind. Als je kind dwars is, vraag jezelf dan ook eens af of er jou iets dwars zit?

Niet luisteren is frustrerend

Erken de ouder-kind relatie

Je moet niet op ego niveau met je kind een strijd willen aangaan. Je mag niet van je kind verwachten dat hij over dezelfde kennis en ervaring beschikt als jij. Dat kan ook niet, want zijn hersens zijn nog niet ontwikkelt en je kind mist een dosis levenservaring en heeft een heel ander doel. Dat is ook waarom jij de ouder bent, laat je kind gewoon kind zijn. Ga dus niet die strijd aan en laat je niet verleiden om net zo kinderachtig terug te gaan doen. Je kan je persoonlijk aangesproken voelen als je kind niet luistert, maar je moet geen strijd op dat niveau gaan voeren. Een kind is een kind en dat mogen wij ouders niet vergeten.

Wees consistent

Er is niks zo verwarrend voor een kind als een ouder die de ene keer ja zegt en de andere keer nee. Dat geeft onduidelijkheid, zaait verwarring en geeft onrust. Je kind weet dan niet meer waar het aan toe is en gaat misschien nog wel meer zijn grenzen ontdekken en daarmee die van jou overschrijden. Grenzen ontdekken is een lieflijke beschrijving van grenzen overgaan. Als een kind brutaal is of niet luistert kan hij of zij dus eigenlijk juist op zoek zijn naar de grenzen. Het geeft dan rust als je als ouder je grenzen duidelijk aangeeft.

Timing en toon

Het aangeven van de grenzen kan overigens ook op een aardige manier. Doe het daarom tijdig, voor je het zelf helemaal geschoten hebt. Als je schreeuwt heb je minder impact dan wanneer je op een normale toon tegen je kind praat. Denk dus aan de timing en geef jouw grenzen aan voor je kind ze bereikt heeft of overgaat.
Meteen de inhoud induiken heeft ook niet altijd zin. Soms is het beter om in het moment alleen de grens aan te geven. Pas als de gemoederen bedaard zijn kan je inhoudelijk het waarom van het gesprek aangaan. Daar bereik je meer mee.

Verwacht overigens ook niet dat je kind ’s avonds na een intensieve dag net zo redelijk is als hij in de ochtend kan zijn. Dat ben je zelf toch ook niet? Kies daarom bewust waar je de strijd over aan gaat en wat je even sust en laat voor wat het is.

Mentale uitsmijter

Jouw verstand mag af en toe ook de boventoon voeren als je in een strijd zit met je kind. Vat het dus ook niet meteen persoonlijk op als je kind niet luistert. Onderzoek wat er onder het niet-luisteren ligt.

liefs Esther

Meer informatie

Peuterpuberteit: Nee, nee, nee!
Verwennen: scoren op korte termijn?
Het nut van straffen
Tips om met een dwarse peuter om te gaan
Drama in de supermarkt, hoe ga je daarmee om?
Geestelijke ontwikkeling van je peuter
Effectief communiceren met kinderen
Kinderen hebben grenzen nodig
Opvoeding van een peuter
Ouderschap en opvoeding – Welke vormen zijn er?

Bronvermelding

Tekst: Esther Mostert
Stockfoto: 123rf.com

lijn oudersenzo met hartje

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *