Verlies van een kleinkind – Het dubbele verdriet van opa’s en oma’s

Verlies van een kleinkind – Het dubbele verdriet van opa's en oma'sJe voelt tranen van geluk in je ogen opwellen, terwijl je naar het kleine zwart/wit fotootje in je handen kijkt. Je dochter heeft het je net gegeven… een afdruk van de echo. Het duurde even voordat je precies doorhad wat je dochter je hiermee wilde vertellen: Je wordt oma en opa!

Toekomstplannen

Het gevoel dat door je heen gaat is misschien nog specialer als toen je destijds zelf zwanger was. Jullie kind krijgt nu zelf een kind! Het leven wordt verder doorgegeven en naast jouw rol als vader of moeder, krijg je nog een extra rol of eretitel: opa of oma!

Leven mee…

Jullie leven volop mee met deze zwangerschap. De eerste bewegingen, de echo’s, de ervaringen, de kwaaltjes, jullie volgen alles op de voet. Samen maken jullie grapjes: ‘Hé opa, schiet eens op!’ of ‘Je kunt wel zien dat je oma wordt!’ Er worden plannen gemaakt over vaste oppasdagen, cadeautjes gekocht, je kijkt steeds meer uit naar het moment dat je het kleine prinsje of prinsesje in je armen mag houden en stiekem fantaseer je hoe het kindje eruit zal zien.
En dan… gaat het mis. Je (schoon)dochter krijgt een miskraam of het kindje komt tijdens of vlak na de bevalling te overlijden. Alle dromen lijken te verdwijnen en alles wat er over lijkt te blijven is een intens verdriet…

Dubbel verdriet

Het verdriet lijkt je in twee delen te splitsen. Natuurlijk is daar je eigen verdriet om het verlies van je kleinkindje, dat nooit naar je heeft mogen lachen of van je knuffels heeft mogen genieten, het verdriet om het wegvallen van een stukje toekomst omdat deze van het een op het andere moment van zonneschijn is veranderd in donkere regenbuien… Alle gemaakte plannen hebben van het een op het andere moment alle bestaansrecht verloren.
Maar er is ook groot verdriet om je (schoon)zoon en/of (schoon)dochter die hun kindje hebben verloren. Je wilt er voor ze zijn, natúúrlijk wil je dat, maar wat doe je ondertussen met je eigen verdriet? De dubbele vreugde die je voelde bij het bekijken van die eerste echo, lijkt te zijn veranderd in dubbel verdriet.

Verlies van een kleinkind – Het dubbele verdriet van opa's en oma's

Rouwproces

Niet alleen je zoon of dochter maken een proces van diepe rouw mee, dit geldt ook zeker voor jou en je partner. Op dit moment is jullie zoon of dochter niet de juiste personen je diepe verdriet bij kwijt te raken – zij hebben het immers al zwaar genoeg – het is echter wel belangrijk dat je over dit verdriet met mensen praat. Natuurlijk mag je best je verdriet uiten naar je kind toe, maar probeer daarbij jezelf niet op de voorgrond te plaatsen. In het belang van je kind, kun je je verdriet naar hem of haar beter iets beteugelen en proberen sterk te zijn en hem of haar zo veel mogelijk in het verdriet te steunen. De kans dat je kind zich – bovenop alle mogelijke schuldgevoelens – zich ook nog eens schuldig gaat voelen voor jullie verdriet, is groot aanwezig.

Moeilijk proces

Het is een moeilijk proces je eigen verdriet op sommige momenten even aan de kant te zetten en er zoveel mogelijk voor je kind te zijn, maar wel noodzakelijk. Realiseer je echter wel dat ook jullie in een rouwproces zitten en het daarom belangrijk is over dit verdriet te praten. Praat met je partner, familie, vrienden en kennissen of misschien vind je het prettig je verhaal of een prachtig gedicht te schrijven, schrijven kan een zeer heilzame werking hebben! Maar duw je verdriet niet weg!

Doorbreek het taboe

Over het onderwerp ‘afscheid van een kleinkind’ is maar weinig geschreven, het lijkt wel alsof er een nog groter taboe op dit onderwerp rust, dan op het verlies van een kind. Het verdriet is echter net zo wezenlijk als het verdriet om het verlies van een kind, partner, goede vriend, vader of moeder. Mensen in je omgeving weten misschien niet zo goed hoe ze erover moeten beginnen, maak het ze makkelijk en begin desnoods zelf. Doorbreek het taboe… want dit soort onderwerpen horen niet in stilte verwerkt te worden!

Liefs Marion

Meer informatie

Troosten – Hoe bied je troost?
Kinderen en de dood
Handige hulpadressen
Brand een kaarsje
Afscheidsgedichten
Rouwverwerking – Hoe ga je met je verdriet om?
Omgaan met verdriet

Bronvermelding

Tekst: Marion Middendorp
Stockfoto’s: 123rf.com, vlindervaria.nl en/of dreamstime.com

lijn oudersenzo

Kijk ook naar...

11 reacties

  • Maria de Greef

    Er is inderdaad niet veel geschreven over het thema rouw bij grootouders. Daarom schreef ik 6 jaar geleden het boek Het regent in mijn toekomst, vol met lotgenotenverhalen over en voor opa’s en oma’s. Nog steeds verkrijgbaar!

  • Fijn om dit te lezen, doet me goed, zo heftig allemaal, ben kraamverzorgster en nu dus bij mijn dochter en schoonzoon! Ze hebben een prachtig zoontje gekregen van 20 weken, zo klein en zo mooi! Zo verdrietig dat ze afscheid moeten nemen, het was ze zo gegund! Gevoelens gaan zo heen en weer en ik wil zo graag er voor hun zijn! Maar het is net of je gevoel wordt uitgeschakeld, maar dan komt het in eens weer keihard binnen, en dat mag ook! Zal het boekje opzoeken van het regent in mijn toekomst! Bedankt

  • Ik huil elke dag om het gemis van mijn kleinzoon. Na 6 dagen overleden door medische fouten. Dat maakt het extra wrang. Ik huil nog harder om mijn lieve dochter die zo graag moeder had willen zijn.

  • Ik snap wat je voelt Regina ook mijn dochter is haar kindje na negentien dagen verloren door medische fout het verdriet van haar is verschrikkelijk ik ben zelf voor achttien jaar terug mijn zoon verloren toen die achttien was dit verlies is moeilijk te verwerken ik huil elke dag nog om mijn zoon en kleinzoon en zie en voel het verdriet van mijn dochter elke dag het is gewoon niet te bevatten maar toch moeten we weer verder vechten elke dag weer een dikke knuffel voor je dochter en jou gr Marietje

  • Tanja jansen

    Ook ik huil, onze kleinzoon mayson is 7-5-18 overleden en 8-5-18 geboren na 40+ weken zwangerschap.
    Compleet en volmaakt maar bij de echo’s Iets niet gezien.
    Het verdriet van je dochter is niet te omschrijven maar dan ook nog je eigen verdriet.
    Het boek heb ik ook besteld maar voor de rest weinig tot niets over te vinden hoe zijn jullie hiermee omgegaan en zijn daar groepen voor

  • Hoi…graag zou ik willen delen met andere ouders van wie een kleinkind is overleden. Mijn kleinzoon Milan overleed tijdens de bevalling na 41 weken zwangerschap. Hij is 9-4-2018 levenloos geboren.

  • Ik werd getipt voor een aangrijpend boek waar ik veel steun en erkenning aan ontleen uit 2006 (nog steeds verkrijgbaar). Hemelpoort op een kier, door An Mehlgarten. Oma vertelt over verlies 5-jarige kleindochter met ernstige hartkwaal. Antroposofische visie. Warm aanbevolen.

  • Wilma van Gulik

    Ook wij zijn deze week getroffen door dit grote verdriet onze kleindochter Liv is op
    12 juli 2018 levenloos geboren na een zwangerschap van 27 weken. Een compleet mensje alles er op en eraan ze was alleen veel te licht voor het aantal zwangere weken.
    Vreselijk om mee te maken hoe je dochter bevalt van haar overleden kindje.
    Dan moeten ze als jonge ouders ook nog eens een crematie gaan regelen deze was op 14 juli 2018.
    Ook wij weten nu dat alles niet zo van zelfsprekend is en dat er altijd iets mis kan gaan.
    Wij wensen alle ouders en grootouders die dit meemaken heel veel sterkte.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *