Sinterklaas zonder dagelijkse spanning. Hoe houd je het gezellig?

De schoen staat bij de achterdeur, de wortel ligt klaar en je kind heeft met volle overtuiging drie liedjes gezongen. Een uur later hoor je boven nog steeds gestommel. Als je gaat kijken, zit je kind rechtop in bed. ‘Maar mama, hoe komt Piet eigenlijk binnen als jij de deur op slot doet?’ Daar had je bij het klaarleggen van die wortel even geen rekening mee gehouden.

Sinterklaas kan voor kinderen heerlijk spannend zijn. Ze leven toe naar de intocht, bladeren eindeloos door een speelgoedboek en staan op een schoenochtend soms eerder naast jouw bed dan jou lief is. Maar tussen al die voorpret door kan een kind ook wakker liggen, vaker om bevestiging vragen of opeens geen zin meer hebben in een feest waar het gisteren nog naar uitkeek. Wat kun je dan doen om het thuis wat rustiger te maken, zonder dat je het plezier uit het feest haalt?

Spreek af wanneer de schoen klaar mag staan

‘Mag ik vanavond mijn schoen zetten?’ Als het antwoord iedere dag afhangt van hoe laat jullie thuis zijn, of jij iets in huis hebt en hoeveel zin je nog hebt om een wortel doormidden te breken, blijft het voor je kind de moeite waard om het te vragen. Kies daarom samen een paar vaste schoenavonden. Voor een jong kind kun je die op een eenvoudige kalender tekenen. Een schoentje op zaterdag zegt vaak meer dan ‘over drie nachtjes’.

Kies gerust avonden die jou goed uitkomen. Misschien werkt vrijdag beter omdat jullie op zaterdagochtend rustig kunnen ontbijten, of wil je de schoen juist zetten op de avond dat je kind bij jou is. En heeft je kind op een andere dag een tekening voor Sinterklaas gemaakt? Die kan alvast op de kast liggen tot de volgende schoenavond. Zo krijgt het enthousiasme van je kind de ruimte en hoef jij aan het eind van een lange dinsdag alsnog op zoek naar een chocoladeletter.

Wat als je kind bang is dat Piet binnenkomt?

Voor jou hoort het bij het verhaal. Voor je kind kan het een heel concrete gedachte zijn. Er komt iemand in huis terwijl iedereen slaapt. Als je kind vraagt hoe Piet binnenkomt, helpt het om eerst te horen waar het precies mee zit. Misschien vindt het vooral de gedachte eng dat iemand langs de slaapkamer loopt. Of misschien wil het weten of de hond gaat blaffen. Een luchtig ‘Ach joh, Piet is toch lief?’ laat die vraag al snel onbeantwoord.

Soms is een kleine aanpassing genoeg. Zet de schoen samen bij de voordeur of spreek af dat jij hem ’s avonds bij de deur zet en ’s ochtends weer ophaalt. Je kunt ook vragen of je kind de schoen deze keer liever overslaat. Hetzelfde geldt voor een bezoek van Sinterklaas. Een kind dat vanaf jouw schoot wil kijken, mag daar gewoon blijven zitten. Misschien zwaait het na een tijdje uit zichzelf. En als het de hele middag vooral met een pepernoot in zijn hand bij jou blijft zitten, heeft het op zijn eigen manier meegedaan.

Kijk naar de hele week

Op woensdag komt Sinterklaas op school, op vrijdag is er iets op de opvang en in het weekend wil oma graag samen naar de optocht. Elk plan klinkt op zichzelf gezellig. Pas als je ze naast elkaar zet, zie je hoeveel er in een paar dagen gebeurt. Zeker als je kind na school al moe thuiskomt of ’s avonds moeilijk tot rust komt, kan het prettig zijn om ergens een gewone middag vrij te houden.

Zo’n middag hoeft geen speciale invulling te krijgen. Gewoon thuis spelen, op de gebruikelijke tijd eten en voor het slapengaan het boek lezen dat jullie toch al aan het lezen waren. Je kunt ook halverwege een feest naar huis gaan als je merkt dat je kind er genoeg van heeft. Misschien vind jij het jammer om het einde te missen, terwijl je kind onderweg naar huis tevreden vertelt over die ene Piet die zijn muts liet vallen. Dat kan voor je kind zomaar het hoogtepunt van de hele middag zijn.

Laat Sinterklaas buiten de dagelijkse opvoeding

‘Als je nu zo doet, krijgt Sint het nog te horen.’ Zo’n zin floept er makkelijk uit als je voor de vierde keer vraagt of de schoenen aan mogen. Zeker in november, wanneer Sinterklaas toch al de hele dag door het huis waart. Sommige kinderen nemen die opmerking alleen een stuk letterlijker dan je bedoelt. Dan liggen ze ’s avonds nog te piekeren over die ruzie met hun broertje en of er zaterdag wel iets in hun schoen zal zitten.

Je kunt op zo’n moment gewoon zeggen wat je anders ook zou zeggen. ‘Je bent boos op je broer. Ik wil dat je stopt met duwen.’ En als je eerder wél hebt gezegd dat Piet alles ziet en je kind komt erop terug, kun je dat alsnog rechtzetten. ‘Dat zei ik omdat ik boos was. We hebben die ruzie samen opgelost. Je mag zaterdag gewoon je schoen zetten.’ Die duidelijkheid kan een kind meer rust geven dan wanneer het zelf probeert te bedenken hoe zwaar die ene ruzie meetelt in het Grote Boek.

Als de oudste het geheim al kent

Soms weet het ene kind precies hoe de cadeautjes in de schoen belanden, terwijl het andere nog oprecht met de neus tegen het raam staat te kijken. Dat kan voor de oudste best ingewikkeld zijn. Misschien wil je kind graag laten merken dat het inmiddels weet hoe het zit. Of het vindt het juist heerlijk om samen met jou iets voor de jongste te bedenken. Vraag eens wat je oudste dit jaar zelf leuk zou vinden. Voor het eerst een briefje schrijven kan bijzonder zijn, maar gewoon weer een schoen zetten kan minstens zo fijn voelen.

Je kunt afspreken dat vragen over Sinterklaas altijd bij jou terechtkunnen, ook als de jongste erbij is. Dan kunnen jullie er later samen over praten. En floept er toch iets uit aan tafel? Kijk eerst even wat de jongste werkelijk heeft gehoord. Soms gaat die alweer verder met eten terwijl jij in je hoofd al een complete verklaring aan het voorbereiden bent.

Misschien ziet Sinterklaas er bij jullie dit jaar uit als één vaste schoenavond, een kort bezoek aan de intocht en pakjesavond in pyjama. Misschien wil je kind het liefst thuis met jou pepernoten bakken en verder vooral weten of de wortel de volgende ochtend weg is. Als je kind na het zingen met een gerust hart naar bed gaat, heb je waarschijnlijk precies de goede plek voor die schoen gevonden.

Liefs Marion

© afbeelding: Shutterstock