Een anonieme klaagmuur, omdat iedereen wel eens zijn hart wil luchten

Een anonieme klaagmuur. Of je nou zwanger bent, net bent bevallen, een peuter, schoolkind of puber hebt rondlopen, soms is het moederschap of vaderschap net niet wat je ervan had verwacht. Zwangerschapskwaaltjes zijn soms heftiger dan alleen maar ‘vervelend’, babygehuil kan soms door merg en been gaan als het – voor je gevoel – al uren duurt, een dwarse peuter plak je soms het liefst achter het behang bij de honderdste ‘nee’ van die dag en pubers plak je soms het liefste achter het behang.

Een anonieme klaagmuur

Hoofd in de wolken

Volgens iedereen hoor je met je hoofd in de wolken te lopen maar je merkt dat dit niet altijd mogelijk is. Natuurlijk houd je zielsveel van je kindje of die baby in je buik, maar soms een ietsiepietsie minder.

Brok ellende in je lijf

Zit je met een brok ellende in je lijf of hoofd, of wordt je keel letterlijk dichtgeknepen door ingehouden verdriet, woede of frustratie: lucht dan anoniem je hart op onze klaagmuur. Of lees de reacties die andere moeders en vaders hier al hebben achter gelaten. Die soms precies tegen dezelfde emoties of onmacht aan lopen als jij. En wat een verademing is het, te lezen dat je niet de enige bent! Dat lucht nog eens op!

Even anoniem je hart kunnen luchten, zegt niets of je wel of niet genoeg van je kindje houdt. Een moment van stoom afblazen lucht op, de herkenbare klaagzangen van anderen bieden troost. Even klagen maakt je géén slechte vader of moeder. Je zal zien, dat je niet de enige bent. De klaagmuur biedt jou de gelegenheid om je gedachten te verwoorden en je gevoelens te uiten, zodat dingen niet zwaarder gaan wegen wanneer je er mee doorloopt. En eenmaal je gal gespuwd, kun je het leven weer met een glimlach aan!

Spelregels

Je mag over alles en iedereen klagen maar houd het beschaafd. Grof taalgebruik, discriminerende en/of seksueel getinte teksten zullen door ons niet worden geplaatst. Je klaagzang en/of geheim dient echter te allen tijde een relatie te hebben met je zwangerschap(swens), baby, peuter, kleuter, schoolkind, puber of ouderschap in het algemeen, in de ruimste zin van het woord.

Schrijf een anoniem bericht op onze klaagmuur

 
 
 
 
 
Het e-mailadres wordt niet getoond maar is wel noodzakelijk in te voeren. Het kan zijn dat je bericht pas zichtbaar wordt nadat we het beoordeeld hebben. We houden het recht om berichten te wijzigen, te verwijderen, of niet te publiceren.
Anoniem Anoniem
Hallo, ik ben naast vrouw ook moeder van mijn 2,5 jarige zoon. Over het algemeen een heel lief en ondernemend kind. Maar de laatste weken fladder ik tussen negatieve en positieve emoties heen en weer. Ik ben full-time thuis omdat ik mijn baan niet meer uitdagend vond. Aan de ene kant vindt ik het heerlijk om thuis te zijn maar anderzijds ook enorm frustrerend. Zeker nu blijkt dat mijn zoontje op gebied van communicatie wat achter loopt. Hij kan wel woordjes nazeggen maar gebruikt ze niet echt om iets van me gedaan te krijgen. Ook na veel aanmoedigen komt het er niet echt uit. Dit geeft de nodige boosheid bij hem, en mij. Ik kan mezelf steeds minder goed rustig houden en ben vaak echt blij als hij slaapt tussen de middag. Maar ook dit doet hij bijna niet meer en dan zit ik echt met de handen in het haar over hoe ik hem bezig houdt. Want zelf spelen doet hij ook maar heel kort en hij is snel uitgekeken, wil veel tv kijken. pfff....vermoeiend. Helaas heb ik niet mensen om me heen waar ik eens aan kan gaan. Of ze werken, of hebben oudere kinderen of geen kinderen, famillie woont te ver weg en schoonfamillie ....nou ja je snapt het wel 😉 Kortom, ik voel me soms behoorlijk eenzaam. En dat terwijl ik een leuke , spontane vrouw ben die wel in is voor een uitje. Werken is niet iets dat ik als een oplossing zie ( niet nu teminste ) moet eerst weten wat ik echt wil en hoe ga ik dat dan doen met kind?? Veel vragen en zorgen. Eigenlijk is het dus niet alleen zozeer mijn kind maar spelen ook gevoelens over liefde, affectie en enthousiasme een rol. Mijn partner is (zeker na de geboorte van onze zoon) niet zo romantisch. Wil wel dingen veranderen maar doet dit niet in mijn ogen. Verder helpt hij me wel als ik erom vraag maar ja, dat voelt van mijn kant ook zo negatief. Ik zou zo graag willen dat ik kan schrijven; ik ben heel gelukkig, ik ben moeder van een fantastisch kind! ik kan doen waar ik me goed bij voel en balans in mijn leven. Ik weet dat het kan komen als ik mijn gevoel er naar kan zetten. Maar voor nu voel ik me opgesloten in een enorme luchtbel.
Even geduld...
lijn-groen-oudersenzo
BabyBaby