Een anonieme klaagmuur, omdat iedereen wel eens zijn hart wil luchten

Een anonieme klaagmuur. Of je nou zwanger bent, net bent bevallen, een peuter, schoolkind of puber hebt rondlopen, soms is het moederschap of vaderschap net niet wat je ervan had verwacht. Zwangerschapskwaaltjes zijn soms heftiger dan alleen maar ‘vervelend’, babygehuil kan soms door merg en been gaan als het – voor je gevoel – al uren duurt, een dwarse peuter plak je soms het liefst achter het behang bij de honderdste ‘nee’ van die dag en pubers plak je soms het liefste achter het behang.

Een anonieme klaagmuur

Hoofd in de wolken

Volgens iedereen hoor je met je hoofd in de wolken te lopen maar je merkt dat dit niet altijd mogelijk is. Natuurlijk houd je zielsveel van je kindje of die baby in je buik, maar soms een ietsiepietsie minder.

Brok ellende in je lijf

Zit je met een brok ellende in je lijf of hoofd, of wordt je keel letterlijk dichtgeknepen door ingehouden verdriet, woede of frustratie: lucht dan anoniem je hart op onze klaagmuur. Of lees de reacties die andere moeders en vaders hier al hebben achter gelaten. Die soms precies tegen dezelfde emoties of onmacht aan lopen als jij. En wat een verademing is het, te lezen dat je niet de enige bent! Dat lucht nog eens op!

Even anoniem je hart kunnen luchten, zegt niets of je wel of niet genoeg van je kindje houdt. Een moment van stoom afblazen lucht op, de herkenbare klaagzangen van anderen bieden troost. Even klagen maakt je géén slechte vader of moeder. Je zal zien, dat je niet de enige bent. De klaagmuur biedt jou de gelegenheid om je gedachten te verwoorden en je gevoelens te uiten, zodat dingen niet zwaarder gaan wegen wanneer je er mee doorloopt. En eenmaal je gal gespuwd, kun je het leven weer met een glimlach aan!

Spelregels

Je mag over alles en iedereen klagen maar houd het beschaafd. Grof taalgebruik, discriminerende en/of seksueel getinte teksten zullen door ons niet worden geplaatst. Je klaagzang en/of geheim dient echter te allen tijde een relatie te hebben met je zwangerschap(swens), baby, peuter, kleuter, schoolkind, puber of ouderschap in het algemeen, in de ruimste zin van het woord.

Schrijf een anoniem bericht op onze klaagmuur

 
 
 
 
 
Het e-mailadres wordt niet getoond maar is wel noodzakelijk in te voeren. Het kan zijn dat je bericht pas zichtbaar wordt nadat we het beoordeeld hebben. We houden het recht om berichten te wijzigen, te verwijderen, of niet te publiceren.
Anoniem Anoniem
Wat is het fijn dat ik deze site heb gevonden vandaag! Mijn zoon is 10 en een prachtman. Heerlijk om met hem dingen te doen. Samen bioscoop, zwemmen, fietsen, kletsen, kwartetten, anders spellen spelen. Geweldig! Maar hij was ooit ook een peuter en een kleuter. Dat was toen een ramp! Misschien een opsteker voor alle hier klagende en ten einde raad zijnde ouders van kleine kids. Het wordt anders. Deze dooddoener hoorde ik maar al te vaak toen hij nog klein was. En ik kon deze, veelal ouders met oudere kinderen, wel slaan en hard ook. Hoezo het gaat voorbij? Je zit er verdikkie middenin en er lijkt geen einde te komen aan een kind dat nooit in zijn eigen bed wil slapen. Na eindeloze nachten zonder slaap hebben we onze zoon tussen ons ingenomen. Nu dus tien en nog eens in de week mag hij bij mama slapen. Tja, errug. Maar ook gezellig. Nu wel. Toen was het een noodsprong om zelf ook maar eens een paar uurtjes te kunnen slapen. Onze dochter van 3,5...... Een heftige dame. Ik ga rechts, zij links. Ze weet precies wat ze aan wil qua kleding. Hoezo zindelijk worden? Veel te makkelijk die luiers. Ze pest haar broer door te bijten, knijpen en te gillen. 's Nachts wil dit exemplaar wel in haar eigen bed maar is geregeld nog om 2.00 uur wakker om te doen alsof de dag al is begonnen. Dan zit er echt niets anders op om eruit te gaan met haar en na een uur weer naar bed. Doe ik dat niet, dan schreeuwt ze het hele gezin wakker. Pffffffffffffffffffffffffffffffffff. Dus half schommelend, slaapdronken weer mijn bed in om vervolgens om half zes een roepende dochter te horen die alweer die nieuwe dag in wil. Elke dag opnieuw. Ik heb geen achterban. Er is niemand die zegt: breng haar hier een weekje, je hebt het zwaar. De enige uitspraken die je hoort van mensen als je eens voorzichtig klaagt is: geniet er maar van, het is zo voorbij....... Ik wil niet dat het voorbij is maar ik kan er ook niet meer van genieten. Schuldgevoel ten gevolg. Slechte moeder? Ik moet werken, niet zoals mijn moeder in een luxe tijd, daar ook weer schuldgevoel. Maar financieel is het niet anders. Ouders, klaag vooral hier, lucht je hart, kinderen zijn niet altijd leuk.
Even geduld...
lijn-groen-oudersenzo
BabyBaby