Een anonieme klaagmuur, omdat iedereen wel eens zijn hart wil luchten

Een anonieme klaagmuur. Of je nou zwanger bent, net bent bevallen, een peuter, schoolkind of puber hebt rondlopen, soms is het moederschap of vaderschap net niet wat je ervan had verwacht. Zwangerschapskwaaltjes zijn soms heftiger dan alleen maar ‘vervelend’, babygehuil kan soms door merg en been gaan als het – voor je gevoel – al uren duurt, een dwarse peuter plak je soms het liefst achter het behang bij de honderdste ‘nee’ van die dag en pubers plak je soms het liefste achter het behang.

Een anonieme klaagmuur

Hoofd in de wolken

Volgens iedereen hoor je met je hoofd in de wolken te lopen maar je merkt dat dit niet altijd mogelijk is. Natuurlijk houd je zielsveel van je kindje of die baby in je buik, maar soms een ietsiepietsie minder.

Brok ellende in je lijf

Zit je met een brok ellende in je lijf of hoofd, of wordt je keel letterlijk dichtgeknepen door ingehouden verdriet, woede of frustratie: lucht dan anoniem je hart op onze klaagmuur. Of lees de reacties die andere moeders en vaders hier al hebben achter gelaten. Die soms precies tegen dezelfde emoties of onmacht aan lopen als jij. En wat een verademing is het, te lezen dat je niet de enige bent! Dat lucht nog eens op!

Even anoniem je hart kunnen luchten, zegt niets of je wel of niet genoeg van je kindje houdt. Een moment van stoom afblazen lucht op, de herkenbare klaagzangen van anderen bieden troost. Even klagen maakt je géén slechte vader of moeder. Je zal zien, dat je niet de enige bent. De klaagmuur biedt jou de gelegenheid om je gedachten te verwoorden en je gevoelens te uiten, zodat dingen niet zwaarder gaan wegen wanneer je er mee doorloopt. En eenmaal je gal gespuwd, kun je het leven weer met een glimlach aan!

Spelregels

Je mag over alles en iedereen klagen maar houd het beschaafd. Grof taalgebruik, discriminerende en/of seksueel getinte teksten zullen door ons niet worden geplaatst. Je klaagzang en/of geheim dient echter te allen tijde een relatie te hebben met je zwangerschap(swens), baby, peuter, kleuter, schoolkind, puber of ouderschap in het algemeen, in de ruimste zin van het woord.

Schrijf een anoniem bericht op onze klaagmuur

 
 
 
 
 
Het e-mailadres wordt niet getoond maar is wel noodzakelijk in te voeren. Het kan zijn dat je bericht pas zichtbaar wordt nadat we het beoordeeld hebben. We houden het recht om berichten te wijzigen, te verwijderen, of niet te publiceren.
Anoniem Anoniem
In het 2e jaar was mijn dochter precies zoals sommige moeders/vaders hier omschrijven: schreeuwen, spugen, slaan, noem maar op. Gek werd ik ervan. Moedeloos ook. Hoeveel grenzen wil ze ontdekken?? Er was vaak echt geen lol aan. Nu ze 3 is, is ze makkelijker geworden. Het is nu vaak zelfs gezellig om boodschappen te doen bijv. Mijn lange adem van consequent blijven, ook al heb je het idee dat het geen bliksem helpt, werpt nu wel zijn vruchten af. Luisteren is nog steeds erg moeilijk, oostindisch doof zijn heeft zij ook uitgevonden volgens mij. Ik moet me soms inhouden en stamp ook wel eens op de grond van kwaadheid en gefrusteerdheid (onmacht). Een nieuwe fase is aangebroken: moeders heeft stroop aan de broek. Overal waar ik ben is zij ook. Vader hoeft niets te doen van dochterlief:"nee, mama doet het, nee mama wil ik". De hele dag door: mama!, mama!, mama! En dan zegt man-lief ook nog doodleuk:"Ja, ik wil haar wel naar bed brengen maar ze wil dat jij het doet!" GGRRGRGRGRGRGRGRG. Soms denk ik wel eens: ik wou dat ik de vader was. Hij ziet haar soms maar 1 a 2 uurtjes per dag en dan valt het best mee ja!! Opvoedtaken (zoals zindelijk worden, netjes eten, wachten op de stoep, handje geven bij het oversteken en al dat soort dagelijkse dingen) hoef je dan ook bijna niet te doen. Mijn man denkt soms dat alles vanzelf wel komt bij een kind. Hij kijkt me wel eens aan zo van: waar maak je je nou zo druk om, dochterlief doet het toch leuk? .... ja hoor schat....
Even geduld...
lijn-groen-oudersenzo
BabyBaby