Een anonieme klaagmuur, omdat iedereen wel eens zijn hart wil luchten
Een anonieme klaagmuur. Of je nou zwanger bent, net bent bevallen, een peuter, schoolkind of puber hebt rondlopen, soms is het moederschap of vaderschap net niet wat je ervan had verwacht. Zwangerschapskwaaltjes zijn soms heftiger dan alleen maar ‘vervelend’, babygehuil kan soms door merg en been gaan als het – voor je gevoel – al uren duurt, een dwarse peuter plak je soms het liefst achter het behang bij de honderdste ‘nee’ van die dag en pubers plak je soms het liefste achter het behang.
Hoofd in de wolken
Volgens iedereen hoor je met je hoofd in de wolken te lopen maar je merkt dat dit niet altijd mogelijk is. Natuurlijk houd je zielsveel van je kindje of die baby in je buik, maar soms een ietsiepietsie minder.
Brok ellende in je lijf
Zit je met een brok ellende in je lijf of hoofd, of wordt je keel letterlijk dichtgeknepen door ingehouden verdriet, woede of frustratie: lucht dan anoniem je hart op onze klaagmuur. Of lees de reacties die andere moeders en vaders hier al hebben achter gelaten. Die soms precies tegen dezelfde emoties of onmacht aan lopen als jij. En wat een verademing is het, te lezen dat je niet de enige bent! Dat lucht nog eens op!
Even anoniem je hart kunnen luchten, zegt niets of je wel of niet genoeg van je kindje houdt. Een moment van stoom afblazen lucht op, de herkenbare klaagzangen van anderen bieden troost. Even klagen maakt je géén slechte vader of moeder. Je zal zien, dat je niet de enige bent. De klaagmuur biedt jou de gelegenheid om je gedachten te verwoorden en je gevoelens te uiten, zodat dingen niet zwaarder gaan wegen wanneer je er mee doorloopt. En eenmaal je gal gespuwd, kun je het leven weer met een glimlach aan!
Spelregels
Je mag over alles en iedereen klagen maar houd het beschaafd. Grof taalgebruik, discriminerende en/of seksueel getinte teksten zullen door ons niet worden geplaatst. Je klaagzang en/of geheim dient echter te allen tijde een relatie te hebben met je zwangerschap(swens), baby, peuter, kleuter, schoolkind, puber of ouderschap in het algemeen, in de ruimste zin van het woord.
Anoniem
ik ga deze site even gebruiken om mijn hart te luchten , en vervolgens te stoppen met zeuren en klagen, en fijn te genieten van mijn 2 prachtige gezonde kindjes en lieve man. Ook ik vind het ouderschap soms erg zwaar. Ik heb een peuter van 2,5 jaar en een baby van 4,5 maand. mijn zwangerschapsperiode verliep prima, op het slapen na. Vanwege pijn in mijn heupen werd ik om het uur, anderhalf uur wakker en moest ik omdraaien. Ook moest ik regelmatig naar het toilet. Geen probleem, hoort er allemaal bij. De bevalling verliep ook perfect, binnen 6 uur had ik op eigen kracht een prachtige dochter gebaard. Dat was een heel verschil als bij mijn zoontje waar ik er 24 uur over had gedaan en met een vacuümpomp werd geholpen. Hij sliep met 8 maanden door (lees 6u achter elkaar). Onze dochter van 4,5 maand slaapt sinds 2 weken nu zo'n 4 A 5u achter elkaar, maar de afgelopen maanden heb ik elke nacht maximaal 3u geslapen.... Dat sloopt je. En op een gegeven moment zat ik er helemaal doorheen. Bij elkaar had ik dus 10 maanden gehad met maar 1 tot maximaal 3u slaap achter elkaar per nacht. Dat hou je niet vol. Ik wilde dat iemand het van me over nam want ik kon niet meer! Mijn man slaapt erg vast, dus nam ik de nachtdiensten volledig op me. Ook toen ik weer 24u ging werken, en dat heeft me genekt. Toen kwamen de huilbuien, en heb ik me ziek gemeld. Nu gaat het gelukkig wat beter. Ik loop met m'n dochter bij een osteopaat, op advies van vrienden en moeder, en ze slaapt hierdoor wat langer en is ook vrolijker. Ze heeft last van haar nek en borstkas waardoor ze waarschijnlijk korte slaapjes maakte. En van de huisarts had ik diazepam gekregen en het advies de nachtdiensten toch af te wisselen met mijn man. En om onze dochter 1 x per week elders te laten logeren. En ik moet zeggen...het gaat steeds beter. Bijtanken lukt niet echt met 2 jonge kids, je werk en huishouden, maar wel een betere dagindeling, en ook leren hulp te aanvaarden van anderen (oppas), en weer leuke dingen te doen. Met vriendinnen weer eens lunchen, of een keer naar een café of theatervoorstelling, maar ook weer fijn genieten van je kids en je man (gezin). De nachten worden hopelijk steeds beter, en mijn humeur en energie ook!! Veel sterkte allemaal, en probeer er ondanks de slapelozer nachten, het gehuil, de poepluiers , de vele wassen en troep in huis ook van te genieten ;-). Ik prijs mezelf gelukkig dat ik moeder mag zijn van 2 prachtige en gezonde kids, en een fijne man heb, die nu (al gaat het niet van harte, haha) toch af en toe een nachtdienst op zich neemt, en mij m'n zo nodige nachtrust geeft.
