Klaagmuur – Anoniem je hart luchten

Klaagmuur - Anoniem je hart luchtenOf je nou zwanger bent, net bent bevallen, een peuter, schoolkind of puber hebt rondlopen, soms is het moederschap of vaderschap net niet wat je ervan had verwacht. Zwangerschapskwaaltjes zijn soms heftiger dan alleen maar ‘vervelend’, babygehuil kan soms door merg en been gaan als het – voor je gevoel – al uren duurt, een dwarse peuter plak je soms het liefst achter het behang bij de honderdste ‘nee’ van die dag en pubers plak je soms het liefste achter het behang. Volgens iedereen hoor je met je hoofd in de wolken te lopen maar je merkt dat dit niet altijd mogelijk is. Natuurlijk houd je zielsveel van je kindje of die baby in je buik, maar soms een ietsiepietsie minder.

Zit je met een brok ellende in je lijf of hoofd, of wordt je keel letterlijk dichtgeknepen door ingehouden verdriet, woede of frustratie: lucht dan anoniem je hart op onze klaagmuur. Of lees de reacties die andere moeders en vaders hier al hebben achter gelaten. Die soms precies tegen dezelfde emoties of onmacht aan lopen als jij. En wat een verademing is het, te lezen dat je niet de enige bent! Dat lucht nog eens op!

Even anoniem je hart kunnen luchten, zegt niets of je wel of niet genoeg van je kindje houdt. Een moment van stoom afblazen lucht op, de herkenbare klaagzangen van anderen bieden troost. Even klagen maakt je géén slechte vader of moeder. Je zal zien, dat je niet de enige bent. De klaagmuur biedt jou de gelegenheid om je gedachten te verwoorden en je gevoelens te uiten, zodat dingen niet zwaarder gaan wegen wanneer je er mee doorloopt. En eenmaal je gal gespuwd, kun je het leven weer met een glimlach aan!

Spelregels

Je mag over alles en iedereen klagen maar houd het beschaafd. Grof taalgebruik, discriminerende en/of seksueel getinte teksten zullen door ons niet worden geplaatst. Je klaagzang en/of geheim dient echter te allen tijde een relatie te hebben met je zwangerschap(swens), baby, peuter, kleuter, schoolkind, puber of ouderschap in het algemeen, in de ruimste zin van het woord.

Schrijf een anoniem bericht op onze klaagmuur

 
 
 
 
 
Het e-mailadres wordt niet getoond maar is wel noodzakelijk in te voeren. Het kan zijn dat je bericht pas zichtbaar wordt nadat we het beoordeeld hebben. We houden het recht om berichten te wijzigen, te verwijderen, of niet te publiceren.
TWolf TWolf
Wat een vondst deze klaagmuur, fijn! Hier ook een alleenstaande moeder van een peuterpuber (2,5). Nou moet ik eerlijk zeggen dat, vergeleken met wat ik soms hoor/lees, ik qua frequentie en heftigheid van driftbuien niet mag klagen. Maar er zijn van die dagen.....die bestaan enkel uit dwarsliggen, álles doen wat niet mag en natuurlijk tot in den treure ermee blijven doorgaan, janken om de kleinste dingen, gewoon allround bloedvervelend. Daar bovenop heeft meneertje er een gewoonte van gemaakt om 9,99 v/d 10 keer vanaf bedtijd tot ergens tussen half 9-11 uur savonds continue te liggen sodemieteren in bed. De aftrap is al na 1-2 minuten, jengelen en tegen het hoofdeind aangekropen zijn met zijn arm over de rand hangend. Die keer kan ik het nog opbrengen om hem gewoon terug te leggen en toe te stoppen en nogmaals welterusten te wensen, maar de keren daarop (of jengelen, of kletsen, of bewust liggen bonken, of sporadisch z'n kamer uitkomen) gaat bij mij het (door overspannenheid) knopje om en is het begrip 'opvoedkundig verantwoord' nergens meer te bekennen. Door dit gedoe plus de mega gehorigheid in de flat (waar hij weer makkelijk van halfwakker word) kan ik nooit savonds normaal ontspannen maar ben continue in staat van alertheid. Hoeveel tijd en energie het hebben van een baby/peuter kost is iets wat ik totaal niet voorzien had, en waarschijnlijk als ik dit wel van tevoren had geweten had ik mijn kinderwens misschien wel heroverwogen. (Wellicht is dit enkel mijn overspannenheid aan het woord, maar fijn om het een keer van me af te schrijven)

lijn oudersenzo