Klaagmuur – Anoniem je hart luchten

Klaagmuur - Anoniem je hart luchtenOf je nou zwanger bent, net bent bevallen, een peuter, schoolkind of puber hebt rondlopen, soms is het moederschap of vaderschap net niet wat je ervan had verwacht. Zwangerschapskwaaltjes zijn soms heftiger dan alleen maar ‘vervelend’, babygehuil kan soms door merg en been gaan als het – voor je gevoel – al uren duurt, een dwarse peuter plak je soms het liefst achter het behang bij de honderdste ‘nee’ van die dag en pubers plak je soms het liefste achter het behang. Volgens iedereen hoor je met je hoofd in de wolken te lopen maar je merkt dat dit niet altijd mogelijk is. Natuurlijk houd je zielsveel van je kindje of die baby in je buik, maar soms een ietsiepietsie minder.

Zit je met een brok ellende in je lijf of hoofd, of wordt je keel letterlijk dichtgeknepen door ingehouden verdriet, woede of frustratie: lucht dan anoniem je hart op onze klaagmuur. Of lees de reacties die andere moeders en vaders hier al hebben achter gelaten. Die soms precies tegen dezelfde emoties of onmacht aan lopen als jij. En wat een verademing is het, te lezen dat je niet de enige bent! Dat lucht nog eens op!

Even anoniem je hart kunnen luchten, zegt niets of je wel of niet genoeg van je kindje houdt. Een moment van stoom afblazen lucht op, de herkenbare klaagzangen van anderen bieden troost. Even klagen maakt je géén slechte vader of moeder. Je zal zien, dat je niet de enige bent. De klaagmuur biedt jou de gelegenheid om je gedachten te verwoorden en je gevoelens te uiten, zodat dingen niet zwaarder gaan wegen wanneer je er mee doorloopt. En eenmaal je gal gespuwd, kun je het leven weer met een glimlach aan!

Spelregels

Je mag over alles en iedereen klagen maar houd het beschaafd. Grof taalgebruik, discriminerende en/of seksueel getinte teksten zullen door ons niet worden geplaatst. Je klaagzang en/of geheim dient echter te allen tijde een relatie te hebben met je zwangerschap(swens), baby, peuter, kleuter, schoolkind, puber of ouderschap in het algemeen, in de ruimste zin van het woord.

Schrijf een anoniem bericht op onze klaagmuur

 
 
 
 
 
Het e-mailadres wordt niet getoond maar is wel noodzakelijk in te voeren. Het kan zijn dat je bericht pas zichtbaar wordt nadat we het beoordeeld hebben. We houden het recht om berichten te wijzigen, te verwijderen, of niet te publiceren.
hopeloze moeder hopeloze moeder
Dag iedereen, ik vind het zelf niet fijn om te zeggen maar soms haat ik het om moeder te zijn. Ik zit met 2 pubers in huis, één van 15 met autisme die geen hulp wil aanvaarden en op school kan ik dan altijd alles gaan oplossen dat er misgaat. Als ik hem tips geef hoe hij een situatie anders kan aanpakken wilt hij die nooit aannemen, precies een muur waar je tegen spreekt, wilt ook geen begeleiding en niemand mag weten dat hij autisme heeft, volgt gewoon onderwijs en wilt niet naar een speciale klas voor kinderen met autisme. Ik ben al 10 jaar alleenstaande moeder, de vader ziet de kinderen maar weinig en helpt niet , familie en vrienden begrijpen ook niet altijd hoe moeilijk het is, alles komt op mijn rug. Met de jongste zoon van 13 jaar gaat het nu ook minder goed, slecht rapport, heel verstrooid, vermoeden dyslexie door klasleraar en moet nu getest worden. Ik heb hem juist moeten troosten omdat hij mij vertelde dat hij zichzelf heel dom voelt, er soms niet meer wilt zijn en schrik heeft dat hij zichzelf pijn wilt doen. Ik doe al jaren zo mijn best om een goede moeder voor mijn kinderen te zijn maar heb het gevoel dat ik gefaald heb. Vorig jaar ook al een burnout gehad door combinatie van een veeleisende job en thuissituatie. Heb ondertussen een rustigere job korter bij huis maar thuis blijft zo moeilijk. Sta ook op de wachtlijst voor thuishulp voor mijn zoon met autisme maar dat is een wachtlijst van 3 jaar. In wat voor een samenleving leven wij waar we alles alleen moeten oplossen en begrip van anderen maar weinig voorkomt. Ik zoek altijd maar alleen naar oplossingen maar niemand vraagt eens aan mij hoe die kan helpen??? Niet eerlijk als ik dan collega's heb met partner, poetsvrouw, kinderen zonder problemen en familie die regelmatig bijspringt. Het is niet eerlijk verdeeld. Bedankt dat ik mijn hart eens kan luchten hier, het een keer gewoon kunnen zeggen doet goed !

lijn oudersenzo