Mijn lievelingsbloemen

lievelingsbloemen

Ik hou van bloemen, wie niet, zou je denken. Rode rozen zijn prachtig, ik heb ze zelfs in mijn tuin staan. Ooit heb ik van een ex-vriendje 100 rode rozen gekregen. Dat was een grote emmer vol. Prachtig. Hij gaf ze destijds tijdens een serenade aan mijn balkon, wat op zich een meer grappig dan romantisch moment was. Hij zat daar bovenop zijn auto, met een valse gitaar in zijn hand, terwijl hij geen noot kon spelen. Zingen kon hij ook al niet, dus de hele buurt was gelijk van haar ongedierte verlost. Hij had er ook geen rekening mee gehouden dat ik bezoek had op dat moment, zodat ik op mijn balkon niet alleen naar hem stond te luisteren, maar samen met mijn vader. Hilarisch was het echter wel en lief natuurlijk.
Een week later lagen de 100 rode rozen in de prullenbak; degene die destijds mijn huis schoonmaakte, vond dat ze wel zo’n beetje uitgebloeid waren en ‘Ach, ik zou nog wel eens zo’n bos krijgen.’ Nee dus. Dat is er nooit meer van gekomen.
Die serenade echter wel, tijdens een wintersportvakantie in Oostenrijk. Waar hij die gitaar vandaan had gehaald, dat weet ik nu nog niet, maar wederom stond hij daar onderaan mijn balkon, dit keer met één rode roos. Om mij die roos te geven, moest hij maar moeite doen, vond ik. Dus liet ik hem naar boven klimmen, langs de regenpijp. Wist ik veel dat hij met zijn jas aan een spijker zou blijven hangen…
Ook die keer was dus niet zo romantisch, maar ik heb wel enorm gelachen terwijl hij daar vast zat en geen kant meer op kon, met die ene roos tussen zijn tanden.

Ja, deze ex zat vol verassingen. Zo trok hij me ook een keer in Antwerpen spontaan de juwelier in om niet één maar twee gouden ringen uit te zoeken. Beetje jammer dat ik er bij thuiskomst achter kwam dat hij de avond ervoor was vreemd gegaan. De ringen kregen een enkele vliegreis naar zijn hoofd en de relatie was ten einde. Op dit soort verrassingen zit ik niet te wachten.

Terug naar mijn lievelingsbloemen, want hoe mooi rode rozen ook mogen zijn. Mijn lievelingsbloemen zijn ze niet. Mijn lievelingsbloemen zijn namelijk tulpen. De oer Hollandse tulpen, die je vaak al voor een paar euro in de supermarkt kunt kopen. Wat ik aan een tulp leuk vind? Ze zijn vrolijk, kondigen de lentezon aan maar het leukste vind ik hun eigenwijsheid. Net als ik. Je zet een bos tulpen netjes in een vaas en na een paar dagen groeien ze alle kanten op. Heerlijk toch?

Op mijn tafel staat op dit moment zo’n eigenwijze bos. Van mijn lieve vriendje gekregen, omdat hij weet dat ik zo van tulpen hou. Geen 100, niet gekregen tijdens een serenade, maar gewoon spontaan meegenomen tijdens het boodschappen en vooral met heel veel liefde gegeven en zonder onaangename verrassingen achteraf. En dat maakt die tulpen nog veel mooier…

Het landschap reikt niet verder,
dan de horizon laat zien
en bij de val van de nacht,
nog minder, misschien

Wanneer de zon zal schijnen
en de vlinders zullen vliegen
op zoek naar die ene bloem
die ze in slaap zal wiegen.

Ze vliegen tezamen,
maar slechts kort, over het bloemterrein;
wat dat is het lot,
een eendagsvlinder te zijn

Liefs Marion

Extra informatie

Lees meer blogs van Marion Middendorp

lijn oudersenzo met hartje

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.