Klaagmuur – Anoniem je hart luchten

Klaagmuur - Anoniem je hart luchten

Of je nou zwanger bent, net bent bevallen, een peuter, schoolkind of puber hebt rondlopen, soms is het moederschap of vaderschap net niet wat je ervan had verwacht. Zwangerschapskwaaltjes zijn soms heftiger dan alleen maar ‘vervelend’, babygehuil kan soms door merg en been gaan als het – voor je gevoel – al uren duurt, een dwarse peuter plak je soms het liefst achter het behang bij de honderdste ‘nee’ van die dag en pubers plak je soms het liefste achter het behang. Volgens iedereen hoor je met je hoofd in de wolken te lopen maar je merkt dat dit niet altijd mogelijk is. Natuurlijk houd je zielsveel van je kindje of die baby in je buik, maar soms een ietsiepietsie minder.

Zit je met een brok ellende in je lijf of hoofd, of wordt je keel letterlijk dichtgeknepen door ingehouden verdriet, woede of frustratie: lucht dan anoniem je hart op onze klaagmuur. Of lees de reacties die andere moeders en vaders hier al hebben achter gelaten. Die soms precies tegen dezelfde emoties of onmacht aan lopen als jij. En wat een verademing is het, te lezen dat je niet de enige bent! Dat lucht nog eens op!

Even anoniem je hart kunnen luchten, zegt niets of je wel of niet genoeg van je kindje houdt. Een moment van stoom afblazen lucht op, de herkenbare klaagzangen van anderen bieden troost. Even klagen maakt je géén slechte vader of moeder. Je zal zien, dat je niet de enige bent. De klaagmuur biedt jou de gelegenheid om je gedachten te verwoorden en je gevoelens te uiten, zodat dingen niet zwaarder gaan wegen wanneer je er mee doorloopt. En eenmaal je gal gespuwd, kun je het leven weer met een glimlach aan!

Spelregels

Je mag over alles en iedereen klagen maar houd het beschaafd. Grof taalgebruik, discriminerende en/of seksueel getinte teksten zullen door ons niet worden geplaatst. Je klaagzang en/of geheim dient echter te allen tijde een relatie te hebben met je zwangerschap(swens), baby, peuter, kleuter, schoolkind, puber of ouderschap in het algemeen, in de ruimste zin van het woord.

Schrijf een anoniem bericht op onze klaagmuur

 
 
 
 
 
Het e-mailadres wordt niet getoond maar is wel noodzakelijk in te voeren. Het kan zijn dat je bericht pas zichtbaar wordt nadat we het beoordeeld hebben. We houden het recht om berichten te wijzigen, te verwijderen, of niet te publiceren.
1042 berichten.
Anoniem Anoniem
Hallo Tamara, Ik heb misschien wel een tip voor je. Wij hebben voor ons dochtertje een keukentrapje gekocht. Ze kan ons dan helpen met het koken. Reken wel iets meer tijd voor het koken, maar kinderen vinden het erg leuk om te helpen. Ze kunnen ook al best veel. Mijn dochtertje zoekt de groente uit, geeft spullen aan, scheurt de sla, breekt de boontjes en roert overal in. Als ik niks voor haar te doen heb zet ik haar met een stukje komkommer of wat tomaatjes op de hoek van het aanrecht en mag ze kijken. Laat je zoontje alleen niet elke avond helpen. Anders wordt het een gewoonte en is het gelijk drama in huis als het een keertje niet zo goed uitkomt. Dan doen wij trouwens met alles. Mijn kinderen hebben vaste slaaptijden, maar voor de rest zijn alle dagen anders. Doordat ze nergens echt aan gewent zijn, denk bijvoorbeeld aan de speen, is het ook geen drama als we het vergeten. Daarbij hebben wij het idee dat onze kinderen dan makkelijker tegen veranderingen kunnen. Verder kun je je zoontje misschien "alleen" buiten laten spelen. Ik vond de eerste keer doodeng, maar mijn dochtertje voelde zich een hele bink. Ik stond 10 meter bij het speeltuintje vandaan te wachten tot ze weer naar huis wilde. Zo komen ze ook iets meer los van je als moeder. Ik ben halverwege februari met zwangerschapsverlof gegaan en daarna mijn baan kwijt geraakt. Mijn dochtertje hangt sinds die tijd onwijs aan me. Ze weet niet beter dan dat ik er ben. Ze proberen een beetje los van mij te krijgen is iets waar we nu mee bezig zijn. Ik weet niet of je een oppas hebt, maar je zou kunnen proberen om buiten de dagen dat je werkt ook een keer oppas te regelen. Sowieso erg goed vor jou en je zoontje begrijpt dan misschien dat het ritme ook gewoon
Anoniem Anoniem
Ik heb een schat van een zoontje. Hij is 2,5 jaar oud maar af en toe kan ik hem wel achter het behang plakken! Ik ben alleen met hem want zijn vader bleek nog een vrouw en kind thuis te hebben zitten waar ik niks van af wist toen ik zwanger raakte. Ik werk 3 dagen per week en daarnaast probeer ik zo goed als ik kan t huis enigszins op orde te houden maar mn zoontje heeft echt constant aandacht nodig! En als ik dat even niet geef (omdat ik ook echt moet koken voor ons!) dan sloopt hij wel weer iets of doet hij weer iets om mij te irriteren. Tenminste dat idee heb ik gewoon omdat ik echt aan het einde van mn Latijn ben na een dag met hem. Gelukkig is de klaagmuur er en ben ik deze site bij toeval tegen gekomen en lees ik dat ik echt niet de enige ben met een opstandige peuter! Het enige waar ik wel voor in mn handjes knijp is dat ik niet nog een man in huis heb waar ik me aan kan ergeren. Als ik het zo lees van sommige vrouwen dan had ik er allang wat van gezegd en dan niet op de aller aardigste manier ben ik bang. Maar kom op zeg, werken is piece of cake in vergelijking met kinderen opvoeden! Dat moeten die mannen ook maar eens begrijpen want als zij een dag alleen met de Kids zouden zijn dan moeten we blij zijn als t huis er nog staat na zo'n dag!
Anoniem Anoniem
Even kwijt ! Twee schatten van kids maar op het moment best zwaar! De oidste van 4 is net naar school maar thuis niet te mannen! Jongste net 3 gilt schreeuwd overal om als iets valt iets niet lukt zijn zin niet krijgt kwaad warm eten niks erc ,,, gelukkig hekennen meeer mensen dit ! En oja moet vaak de boel vernaken
Anoniem Anoniem
Ik baal van de taalachterstand van mujn zoon en dochter!
Anoniem Anoniem
Mijn moeder repecteerd de keuze die ik maak voor mijn kinderen niet, ik snap wel dat ze bij oma en opa meer verwent worden dan thuis, maar bepaalde keuzes worden dooe de ouders gemaakt en moeten dan door de grootouders gerespecteerd worden. BV geen potje meer maar WC, geen dutje meer in de dag, geen tutje meer. Maar mijn moeder lapt deze allemaal aan haar laars en vindt dan nog eens dat ik daar niets van mag zeggen want dan ben ik diegene dat altijd maar zaagt dat ze niets goed kan doen. Ik ben ten einde raad.
Anoniem Anoniem
Soms weet ik mij werkelijk geen raad met onze oudste zoon van 5 jaar. Wie kan mij tips geven?
Anoniem Anoniem
Hier nog zulke 2! Gek word ik ervan!
Anoniem Anoniem
Pfffffffffff ik wil weer werken help, heel de vakantie is niet leuk!!!! Mijn kids van 3 en 5 jengelen, zeuren en schreeuwen de hele dag, niks is goed. Lekker dagje speeltuin.. vergeet het maar jongste van 3 schreeuwt continu als ze haar zin niet krijgt, loopt we bah. Oudste speelt geen seconde.. Ben nu al blij als ik weer kan werken! En manlief???? Tja niet consequent en die krijg ik maar niet aan het verstand gebracht dat HIJ hiermee het jengelen veroorzaakt, zo dat is eruit!!!!
Anoniem Anoniem
Ik zorg thuis voor onze kinderen van 1 en 2 en voor het huishouden, en mijn man denkt dat ik hele dagen alleen maar met de kinderen speel.. Hoe kan ik hem duidelijk maken wat het betekend om 2 kids thuis te hebben die er een zooitje van maken, alle aandacht nodig hebben, en tegelijkertijd de boel schoon te houden??!!
Anoniem Anoniem
Mijn dochters van 5 en 6 maken om ALLES ruzie. Het drijft me tot waanzin! En niemand neemt me serieus....
Anoniem Anoniem
Waarom kunnen mijn kinderen (5 en bijna 3) nooit eens langer dan een minuut ergens mee bezig zijn en me eens even 5 minuten rust gunnen, ik moet ze echt constant entertainen.
Anoniem Anoniem
Ohhhh wat herkenbaar en wat fijn dat je niet de enigste bent! Mijn kleintje is nu 5 maandjes, sliep al heel vroeg door maar doet dat sinds een paar maanden niet meer, we slapen samen op een kamer, omdat ik nog geen eigen huis heb, en als ze wakker wordt en mij dan in mijn eigen bed ziet liggen wil ze natuurlijk bij mij,pak ik haar niet op begint ze met jengelen, neem ik haar bij me slaapt ze wel, om vervolgens de halve nacht te liggen woelen en draaien waardoor ik niet aan mijn nachtrust kom. Mijn irritatiegehalte is dus al hoog, ik ben een alleenstaande moeder met een vader die zo af en toe zijn gezicht laat zien. de kleine heeft sinds kort ook drift aanvallen, het moment dat ze begint te huilen lijkt het alsof mijn keel wordt dichtgeknepen, en moet ik de kamer uitlopen om tot rust te komen, vreselijkkk, je kan dr af en toe wel! aankleden is een strijd, luiers verschonen wil ze niet, en ik heb een moeder die alleen maar zegt dat mijn kind mijn stres voelt en daarom zo is, daar zit natuurlijk wel een waarheid in, maar het is in je eentje zo zwaar, op de zware momenten voel ik pure haaat voor de vader van mijn kleintje omdat hij er maar lekker makkelijk van af komt. de opvoeding komt 100 procent op mij, en ik ga sinds kort ook nog eens naar school...ik voel me schuldig omdat ik totaal niet van het moederschap geniet, ik zie de kleine de laatste tijd meer als een last dan een zegen, ik ben blij als ze even op de creche is of naar haar opa, en soms denk ikw aaaar ben ik aan begonnen! erg , vind ik het, maar ja!
Anoniem Anoniem
Waarom kan mijn kind van 5 niet alleen spelen? Help me nu want ik wordt gek van dat kind Willie
Anoniem Anoniem
Alles is gewoon kaaaaa uuuuuuu teeeeeee
Anoniem Anoniem
Beste allemaal! Ja het is soms zwaar.....heel zwaar. Vooral de baby- en peutertijd. Maar dan....gaan ze naar school. Kun je afspraken maken, begrijpen ze meer. En dan weet je waar je het voor gedaan hebt. Want dat is genieten! Je krijgt weer meer tijd om op adem te komen, ziet je kind genieten van het naar school gaan, wordt verwend met de "mooiste" knustelwerkjes etc etc. Maar......je mist ook de peutertijd, het leuke ongedwongene ervan, niet ergens op tijd hoeven zijn...Dus probeer er ondanks alles toch van te genieten. Leuke zware tijd! Kus van Anne aan alle ouders die het zwaar hebben (ps en als je man niet mee werkt thuis, zoals bijvoorbeeld bij Mariska en Aicha, praat erover. Mannen zien dingen vaak niet!)
Anoniem Anoniem
We hebben 2zoontjes van 5 en 2,5. Overdag slaan ze elkaar de hersens in en luisteren nergens naar. Kan nergens met ze naar toe of op stap want dan lopen ze weg. Die van 5 heeft nog geen nacht doorgeslapen. Die van 2 ben ik elke avond 2 uur mee bezig om te laten slapen (overdag slaapt hij al niet meer). Hij krijst alles bij elkaar. Ondertussen zit manlief lekker beneden, hij werkt 40 uur per week en ik maar 28 dus de zorg voor de kids en het huishouden komen o p mij neer vindt hij. De jongste is vervolgens om 5.30 wakker elke ochtend en dan kan ik er uit. Man blijft tot het laatste moment in bed liggen en gaat dan naar zn werk. In het weekend zit ik dus ook al om 5.30 beneden met de jongste en slaapt man uit tot 10.30. Ben tot 23.00 bezig met huishouden als de kids in bed liggen. Ik slaap gemiddeld 5,5 uur per nacht, met 2 onderbrekingen door de oudste en dat al 2,5 jaar lang. Man gaat naar vrienden, sporten, shoppen en ik zit alleen op mn werk of met 2 kids die onhandelbaar zijn. Ik ga er echt aan onderdoor.
Anoniem Anoniem
Hallo allemaal, Wat een uitvinding dit! Ik hen 2 jongentjes van 4 en 1,5, die mij het bloed onder de nagels halen. Niet luisteren, hard schreeuwen, ik vraag 10 x om iets niet te doen en nog doen! terwijl ze me recht in de ogen aankijken. gewoon uitdagen. De hele dag ben ik alleen maar bezig om politieagent te spelen, waardoor ik niks gedaan krijg. Ik heb alles geprobeerd, positief benaderen,belonen, tellen tot 10 niks helpt. Het is gewoonweg een strijd in alles wat we doen. Wij zijn altijd consequent geweest met onze regels maar het lijkt net alsof er maling aan genomen word. En als je hierover praat met andere moeders heb ik het gevoel dat ze vinden dat ik me aanstel en dat ik me niet zo druk moet maken! Gewoon de kinderen keihard laten schreeuwen en gewoonweg negeren! Lekker makkelijk gezegt...
Anoniem Anoniem
Ik snap t niet, mijn man doet niks. Ik zorg voor mijn kinderen en werk 3 dagen. Hele huishouden erbij en kids verzorgen. S avonds tot laat met alles bezig terwijl man slaapt. Wat doe ik fout? Tips welkom!!! Ps siska dank voor de tips ik ga t uittesten. Die van t bad niet, want ik laat ze liever niet alleen in bad, veel te eng. Maar dat dansen is een goede
Anoniem Anoniem
Wat ontzettend vervelend dat je zoveel kritiek over je heen krijgt op de psz! Je zou inderdaad denken dat zij wel om kunnen gaan met een tempramentvolle peuter, want ja die zijn er, het is niet altijd gelijk een afwijking, waarmee je denk ik verwijst naar diagnoses als adhd. Toch is het raadzaam voor het welzijn van je kind om te blijven polsen hoe hij presteert als hij in een grote groep zit, hoewel dat nu niet aan de orde is, komt dat straks op het basisonderwijs wel aan de orde. Zeker vanaf een jaar of 5 wordt er van een jong kind veel aandacht en concentratie verwacht. Dat je kind nu nog gewoon lekker speelt en grenzen verkent lijkt mij heel normaal. Zie je echter dat je kind vaak struikelt of niet stil kan zitten en het gaat niet over als ie ouder wordt, wees dan gewoon alert, trek je tot die tijd niet al te veel van de leidsters hun kritiek aan. Als jij thuis de sfeer en opvoeding van je kind als goed te doen ervaart, lijkt het me dat er niks aan de hand is. Dat het thuis lekker loopt is voor nu het belangrijkste, weet je, psz is iets van deze tijd, vroeger was je 4 eer je naar school ging en dan lag de lat een stuk lager als tegenwoordig. Maar ik weet wat je bedoelt, soms is het nooit goed. Gaat bij mijn 2e kindje, want oudste is 5, al net zo. Schoenen zijn niet goed, te veel fruit mee in het bakje en al dat soort opmerkingen meer. Als je het mij vraagt kunnen ze de tijd die ze daar mee kwijt zijn beter besteden aan een extra luier verschonen tijdens de peuterspeelmomenten, want dat schort er wel eens aan is mijn ervaring!
Anoniem Anoniem
Wat ontzettend vervelend dat je zoveel kritiek over je heen krijgt op de psz! Je zou inderdaad denken dat zij wel om kunnen gaan met een tempramentvolle peuter, want ja die zijn er, het is niet altijd gelijk een afwijking, waarmee je denk ik verwijst naar diagnoses als adhd. Toch is het raadzaam voor het welzijn van je kind om te blijven polsen hoe hij presteert als hij in een grote groep zit, hoewel dat nu niet aan de orde is, komt dat straks op het basisonderwijs wel aan de orde. Zeker vanaf een jaar of 5 wordt er van een jong kind veel aandacht en concentratie verwacht. Dat je kind nu nog gewoon lekker speelt en grenzen verkent lijkt mij heel normaal. Zie je echter dat je kind vaak struikelt of niet stil kan zitten en het gaat niet over als ie ouder wordt, wees dan gewoon alert, trek je tot die tijd niet al te veel van de leidsters hun kritiek aan. Als jij thuis de sfeer en opvoeding van je kind als goed te doen ervaart, lijkt het me dat er niks aan de hand is. Dat het thuis lekker loopt is voor nu het belangrijkste, weet je, psz is iets van deze tijd, vroeger was je 4 eer je naar school ging en dan lag de lat een stuk lager als tegenwoordig. Maar ik weet wat je bedoelt, soms is het nooit goed. Gaat bij mijn 2e kindje, want oudste is 5, al net zo. Schoenen zijn niet goed, te veel fruit mee in het bakje en al dat soort opmerkingen meer. Als je het mij vraagt kunnen ze de tijd die ze daar mee kwijt zijn beter besteden aan een extra luier verschonen tijdens de peuterspeelmomenten, want dat schort er wel eens aan is mijn ervaring!
Anoniem Anoniem
Wat ontzettend vervelend dat je zoveel kritiek over je heen krijgt op de psz! Je zou inderdaad denken dat zij wel om kunnen gaan met een tempramentvolle peuter, want ja die zijn er, het is niet altijd gelijk een afwijking, waarmee je denk ik verwijst naar diagnoses als adhd. Toch is het raadzaam voor het welzijn van je kind om te blijven polsen hoe hij presteert als hij in een grote groep zit, hoewel dat nu niet aan de orde is, komt dat straks op het basisonderwijs wel aan de orde. Zeker vanaf een jaar of 5 wordt er van een jong kind veel aandacht en concentratie verwacht. Dat je kind nu nog gewoon lekker speelt en grenzen verkent lijkt mij heel normaal. Zie je echter dat je kind vaak struikelt of niet stil kan zitten en het gaat niet over als ie ouder wordt, wees dan gewoon alert, trek je tot die tijd niet al te veel van de leidsters hun kritiek aan. Als jij thuis de sfeer en opvoeding van je kind als goed te doen ervaart, lijkt het me dat er niks aan de hand is. Dat het thuis lekker loopt is voor nu het belangrijkste, weet je, psz is iets van deze tijd, vroeger was je 4 eer je naar school ging en dan lag de lat een stuk lager als tegenwoordig. Maar ik weet wat je bedoelt, soms is het nooit goed. Gaat bij mijn 2e kindje, want oudste is 5, al net zo. Schoenen zijn niet goed, te veel fruit mee in het bakje en al dat soort opmerkingen meer. Als je het mij vraagt kunnen ze de tijd die ze daar mee kwijt zijn beter besteden aan een extra luier verschonen tijdens de peuterspeelmomenten, want dat schort er wel eens aan is mijn ervaring!
Anoniem Anoniem
Wat ontzettend vervelend dat je zoveel kritiek over je heen krijgt op de psz! Je zou inderdaad denken dat zij wel om kunnen gaan met een tempramentvolle peuter, want ja die zijn er, het is niet altijd gelijk een afwijking, waarmee je denk ik verwijst naar diagnoses als adhd. Toch is het raadzaam voor het welzijn van je kind om te blijven polsen hoe hij presteert als hij in een grote groep zit, hoewel dat nu niet aan de orde is, komt dat straks op het basisonderwijs wel aan de orde. Zeker vanaf een jaar of 5 wordt er van een jong kind veel aandacht en concentratie verwacht. Dat je kind nu nog gewoon lekker speelt en grenzen verkent lijkt mij heel normaal. Zie je echter dat je kind vaak struikelt of niet stil kan zitten en het gaat niet over als ie ouder wordt, wees dan gewoon alert, trek je tot die tijd niet al te veel van de leidsters hun kritiek aan. Als jij thuis de sfeer en opvoeding van je kind als goed te doen ervaart, lijkt het me dat er niks aan de hand is. Dat het thuis lekker loopt is voor nu het belangrijkste, weet je, psz is iets van deze tijd, vroeger was je 4 eer je naar school ging en dan lag de lat een stuk lager als tegenwoordig. Maar ik weet wat je bedoelt, soms is het nooit goed. Gaat bij mijn 2e kindje, want oudste is 5, al net zo. Schoenen zijn niet goed, te veel fruit mee in het bakje en al dat soort opmerkingen meer. Als je het mij vraagt kunnen ze de tijd die ze daar mee kwijt zijn beter besteden aan een extra luier verschonen tijdens de peuterspeelmomenten, want dat schort er wel eens aan is mijn ervaring!
Anoniem Anoniem
Ook mijn zoons waren 4 en 2 toen ik zwanger was van de derde, nu baby van 9 maanden. Zet ze apart leg desnoods een touw op de grond, ieder een eigen helft en ieder z'n eigen speelgoed. Zet de 4 jarige b.v. aan een tafel met kleurgerei en de jongste op de grond met blokjes. Geef ook speelgoed wat al een poosje op zolder lag, dat zien ze als nieuw speelgoed. Laat de oudste b.v. op de laptop met hoofdtelefoon op een kinderfilmpje zien terwijl de jongste b.v. via de tv een filmpje kijkt. Zet een hobbelpaardje en loopauto in de kamer mits genoeg ruimte. En voor beide te vermaken, neem een tas, doe er wat kammen en andere haarfrustels in, kids elk aan een kant, mamma languit op de bank en dan mogen zij jouw haartjes doen en mooi maken. Dit kun je ook doen met wat doktersspullen een rol verband, paar pleisters of stickertjes, mamma heeft een gebroken been b.v. en moet verzorgd worden. Met dit soort spellen, pak jij je rust en kunnen je kinderen hun fantasie benutten! Ik hoop dat je er wat aan hebt. En als jij eten maakt en je moet er toch telkens bij weg, misschien kunnen ze samen in bad of 1 van hen dat is vaak boven en dan heb je het lawaai even niet in je buurt. Nog een tip: er zijn disco led lampen te koop: kost ongeveer 10€. Die schroef je gewoon in je kamerlamp, deze lamp roteert en geeft een HEUS disco effect. Gordijntjes even dicht zet je radio of i-pod aan en laat ze lekker disco dansen, en dan heb je misschien geen geruzie meer en hele lekkere uitgesprongen kids aan de etenstafel. Heel veel succes met je zwangerschap en ik hoor het graag of je er wat aan had!
Anoniem Anoniem
Ook mijn zoons waren 4 en 2 toen ik zwanger was van de derde, nu baby van 9 maanden. Zet ze apart leg desnoods een touw op de grond, ieder een eigen helft en ieder z'n eigen speelgoed. Zet de 4 jarige b.v. aan een tafel met kleurgerei en de jongste op de grond met blokjes. Geef ook speelgoed wat al een poosje op zolder lag, dat zien ze als nieuw speelgoed. Laat de oudste b.v. op de laptop met hoofdtelefoon op een kinderfilmpje zien terwijl de jongste b.v. via de tv een filmpje kijkt. Zet een hobbelpaardje en loopauto in de kamer mits genoeg ruimte. En voor beide te vermaken, neem een tas, doe er wat kammen en andere haarfrustels in, kids elk aan een kant, mamma languit op de bank en dan mogen zij jouw haartjes doen en mooi maken. Dit kun je ook doen met wat doktersspullen een rol verband, paar pleisters of stickertjes, mamma heeft een gebroken been b.v. en moet verzorgd worden. Met dit soort spellen, pak jij je rust en kunnen je kinderen hun fantasie benutten! Ik hoop dat je er wat aan hebt. En als jij eten maakt en je moet er toch telkens bij weg, misschien kunnen ze samen in bad of 1 van hen dat is vaak boven en dan heb je het lawaai even niet in je buurt. Nog een tip: er zijn disco led lampen te koop: kost ongeveer 10€. Die schroef je gewoon in je kamerlamp, deze lamp roteert en geeft een HEUS disco effect. Gordijntjes even dicht zet je radio of i-pod aan en laat ze lekker disco dansen, en dan heb je misschien geen geruzie meer en hele lekkere uitgesprongen kids aan de etenstafel. Heel veel succes met je zwangerschap en ik hoor het graag of je er wat aan had!
Anoniem Anoniem
Ben bijna 37 weken zwanger en het is net nu in de laatste weken over met de vader van de baby dus sta er alleen voor. Heb een 5 jarig zoontje uit vorig huwelijk een gelukkig super makkelijke lieve jongen. Het is nu vakantie en hij had niemand te spelen en was een beetje dwars.....tegelijkertijd kreeg ik mailtjes van mn ex over omgangsregeling voor de baby en moest mailen naar mn advocaat.....en ineens werd het me te veel en barste in tranen uit. Mijn kleine ventje vroeg "mamma waarom moet je nou huilen?" Heb hem zo goed mogeljjk uitgelegd dat hij er niks aan kon doen maar maak me toch zorgen en vraag me af of dit niet schadelijk voor hem is en hij zich mischien toch schuldig voelt. .. iemand raad of ervaring hiermee?
Anoniem Anoniem
Woow. Had hier nog nooit van gehoord. Maar ben o zo.blij dat ik de klaagmuur heb gevonden. ik heb een schat van een meid. 2.5 jaar oud. Maar onder dat schattige zit een vreselijk ondeugend en vooral brutaal meisje dat t bloed onder me.nagels vandaan haald. Ik weet af en toe niet wat ik met dr aan moet. Sinds een half jaar is.mijn moeder overleden. Zij was een hele grote steun en die mis.ik nu ook kwa tips enz. Nu kan me dochter echt super lief zijn met dr complimentjes zoals mama ik.hou van jou.en ik vind je lief. Maar zodra.ze.kwaad nja meer driftig.word. gaat alles tegen de grond en zelfs de tv heeft t te voorduren. Ze slaat.erop dat ik.gwn bang ben dat ie vandaag.of.morgen om valt en t niet meer.doet. straffen werkt niet. Ze lacht je.vierkant uit. Ben ik nu zo waardeloos of is ze.me aan t uit.testen. net weer zo.kwaad.geworden dat ik ze terwijl ik er echt op tegen ben een tik op dr billen heb gegeven. Pfff word gek!
Anoniem Anoniem
Waarom kan er nooit een dag voorbij gaan zonder ruzie tussen onze jongens. Ik ben er moe van, voel me echt gefrustreerd. Een is 2 en de ander 4. Hoogtepunt ruzies tijdens koken. Heeft iemand svp tips voor mij want ik word gek!!!!!
Anoniem Anoniem
Ik ben zo moe van mijn peuter. Hij luistert nooit. Pffffff ik ga nu slapen..
Anoniem Anoniem
Er zit altijd even een tijd tussen schrijven, plaatsen en goedkeuren... Maar als het goed is, moet hij er al op staan! Succes met deze strijd...!
Anoniem Anoniem
waarom staat mijn verhaal wat ik net compleet gefrustreerd getikt hebt er niet op?
lijn oudersenzo met hartje
BabyBaby