Een anonieme klaagmuur, omdat iedereen wel eens zijn hart wil luchten
Een anonieme klaagmuur. Of je nou zwanger bent, net bent bevallen, een peuter, schoolkind of puber hebt rondlopen, soms is het moederschap of vaderschap net niet wat je ervan had verwacht. Zwangerschapskwaaltjes zijn soms heftiger dan alleen maar ‘vervelend’, babygehuil kan soms door merg en been gaan als het – voor je gevoel – al uren duurt, een dwarse peuter plak je soms het liefst achter het behang bij de honderdste ‘nee’ van die dag en pubers plak je soms het liefste achter het behang.
Hoofd in de wolken
Volgens iedereen hoor je met je hoofd in de wolken te lopen maar je merkt dat dit niet altijd mogelijk is. Natuurlijk houd je zielsveel van je kindje of die baby in je buik, maar soms een ietsiepietsie minder.
Brok ellende in je lijf
Zit je met een brok ellende in je lijf of hoofd, of wordt je keel letterlijk dichtgeknepen door ingehouden verdriet, woede of frustratie: lucht dan anoniem je hart op onze klaagmuur. Of lees de reacties die andere moeders en vaders hier al hebben achter gelaten. Die soms precies tegen dezelfde emoties of onmacht aan lopen als jij. En wat een verademing is het, te lezen dat je niet de enige bent! Dat lucht nog eens op!
Even anoniem je hart kunnen luchten, zegt niets of je wel of niet genoeg van je kindje houdt. Een moment van stoom afblazen lucht op, de herkenbare klaagzangen van anderen bieden troost. Even klagen maakt je géén slechte vader of moeder. Je zal zien, dat je niet de enige bent. De klaagmuur biedt jou de gelegenheid om je gedachten te verwoorden en je gevoelens te uiten, zodat dingen niet zwaarder gaan wegen wanneer je er mee doorloopt. En eenmaal je gal gespuwd, kun je het leven weer met een glimlach aan!
Spelregels
Je mag over alles en iedereen klagen maar houd het beschaafd. Grof taalgebruik, discriminerende en/of seksueel getinte teksten zullen door ons niet worden geplaatst. Je klaagzang en/of geheim dient echter te allen tijde een relatie te hebben met je zwangerschap(swens), baby, peuter, kleuter, schoolkind, puber of ouderschap in het algemeen, in de ruimste zin van het woord.
Anoniem
Hallo, ik heb een zoontje van 6 maanden die momenteel nog voltijds thuis is bij mij. Hij is ons derde kindje, heeft 2 zusjes van 4 en 2,5 die beiden in de kleuterschool zitten. Ik ben extra lang thuisgebleven met ouderschapsverlof, omdat het ons derde is en de tweede ook naar school is beginnen gaan in die periode. Dus om haar eerste weken school op te vangen + extra lang te kunnen genieten van onze jongste. Echter het is helemaal anders verlopen dan ik had gehoopt en gedacht. Het is verre van alleen maar genieten. Ik ben nog nooit in mijn leven zo lang en zo aanhoudend vermoeid en overspannen geweest. Het heeft allemaal te maken met de slaap van mijn zoontje. Hij slaapt zelden langer dan 3 kwartier aaneen, ZELDEN. DUs steeds korte stukjes van 3 kwartier. Met veel geluk, blijft hij dan doorslapen tot 1,5 uur of zelfs heel uitzonderlijk ook eens iets langer dan 2 uur. Maar meestal dus na 3 kwartier wakker. Dit is overdag; 's nachts is het heel variabel: sommige nachten slaapt hij door (tot 5u in de ochtend gemiddeld), andere nachten moeten we een paar keer tot soms wel 10 keer opstaan om zijn tuutje te geven!!! Dus ook dit komt erbij, wat natuurlijk de grootste frustratie is: ik kan me gewoon niet herinneren wanneer ik eens een nacht DOORGESLAPEN heb, dit is: langer dan 4 of 5 uren aaneensluitend, dat kan ik me gewoon niet herinneren! Steeds korte stukken slaap bij mij ook, vooral door de zoon, en soms ook eens de dochters die schreeuwend wakker worden of naar het toilet moeten edgl. Nu kan ik daar vrij goed mee omgaan, vind ik van mezelf, met een slechte nacht. Ik probeer me dan rustig te houden in de voormiddag, tenminste de weekdagen (en werkdagen voor mijn man) is er wel wat rust overdag. Maar dan dus telkens die korte stukjes slaap van de zoon, dat is om de muren van op te lopen. ALs hij dan tevreden zou zijn en content, tot aan zijn volgende voeding, dan gaat dat nog, maar dit is ook zelden het geval. Meestal is het dan zeuren, om aandacht, en om afwisseling, en gewoon de tijd REKKEN tot aan de volgende voeding want het is ook geen oplossing om telkens vroeger al eten of een fles te geven. Kortom, een vast ritme inbouwen - met vaste stukken slaap overdag bvb. 2 uur in de voormiddag en 2 uur in de namiddag - is gewoon onmogelijk op die manier. Het meest frustrerende voor mij is misschien nog dat ik heel moeilijk iets kan plannen. Ik kan eigenlijk ook niet weggaan met hem, ten eerste omdat ik neit kan plannen vooraf, en ten tweede omdat hij zo onregelmatig slaapt en vaak zeurt en moeilijk doet tussendoor. Och, het is een hartendiefje natuurlijk, net als onze 2 meisjes, maar het is zo dubbel! Genieten, maar aan de andere kant er soms zooooooo doorzitten, niet meer kunnen bijna, en denken dat ik een depressie heb...!!! Niet te geloven, echt, ik had het me zoooooo anders voorgesteld.
