Een anonieme klaagmuur, omdat iedereen wel eens zijn hart wil luchten

Een anonieme klaagmuur. Of je nou zwanger bent, net bent bevallen, een peuter, schoolkind of puber hebt rondlopen, soms is het moederschap of vaderschap net niet wat je ervan had verwacht. Zwangerschapskwaaltjes zijn soms heftiger dan alleen maar ‘vervelend’, babygehuil kan soms door merg en been gaan als het – voor je gevoel – al uren duurt, een dwarse peuter plak je soms het liefst achter het behang bij de honderdste ‘nee’ van die dag en pubers plak je soms het liefste achter het behang.

Een anonieme klaagmuur

Hoofd in de wolken

Volgens iedereen hoor je met je hoofd in de wolken te lopen maar je merkt dat dit niet altijd mogelijk is. Natuurlijk houd je zielsveel van je kindje of die baby in je buik, maar soms een ietsiepietsie minder.

Brok ellende in je lijf

Zit je met een brok ellende in je lijf of hoofd, of wordt je keel letterlijk dichtgeknepen door ingehouden verdriet, woede of frustratie: lucht dan anoniem je hart op onze klaagmuur. Of lees de reacties die andere moeders en vaders hier al hebben achter gelaten. Die soms precies tegen dezelfde emoties of onmacht aan lopen als jij. En wat een verademing is het, te lezen dat je niet de enige bent! Dat lucht nog eens op!

Even anoniem je hart kunnen luchten, zegt niets of je wel of niet genoeg van je kindje houdt. Een moment van stoom afblazen lucht op, de herkenbare klaagzangen van anderen bieden troost. Even klagen maakt je géén slechte vader of moeder. Je zal zien, dat je niet de enige bent. De klaagmuur biedt jou de gelegenheid om je gedachten te verwoorden en je gevoelens te uiten, zodat dingen niet zwaarder gaan wegen wanneer je er mee doorloopt. En eenmaal je gal gespuwd, kun je het leven weer met een glimlach aan!

Spelregels

Je mag over alles en iedereen klagen maar houd het beschaafd. Grof taalgebruik, discriminerende en/of seksueel getinte teksten zullen door ons niet worden geplaatst. Je klaagzang en/of geheim dient echter te allen tijde een relatie te hebben met je zwangerschap(swens), baby, peuter, kleuter, schoolkind, puber of ouderschap in het algemeen, in de ruimste zin van het woord.

Schrijf een anoniem bericht op onze klaagmuur

 
 
 
 
 
Het e-mailadres wordt niet getoond maar is wel noodzakelijk in te voeren. Het kan zijn dat je bericht pas zichtbaar wordt nadat we het beoordeeld hebben. We houden het recht om berichten te wijzigen, te verwijderen, of niet te publiceren.
Anoniem Anoniem
Hallo Klaagmuur, de eerste keer dat ik je 'zie' en net nu heb ik je even niet nodig : net veel gelezen van anderen, veel (!) herkenbaar, vorige week zondag nog met tranen in mijn ogen in bed gelegen, dochterlief (oudste) van bijna 3 hele dag gecorrigeerd (zo voelde het, nee niet gegild of geslagen, maar ze heeft wel zo vaak op de mat gezeten, dat dat ook vast niet zo bedoeld is, ik weet het): afgevraagd, hoe komt dit nu, was dit nodig, zo wil ik het niet, ik wil niet 'zo'n moeder' (alsof er een gouden zijn, wat was er nu gebeurd, reageerden we op elkaar? etc., manlief keek me met een glimlach aan, zegt dat ze vandaag inderdaad alles uitprobeerde, dat het goed was zoals ik had gedaan, maar zo VOELDE het NIET! Ik ben gaan slapen met het idee: 'morgen heb ik weer een kans het zo opvoedkundig goed als mogelijk te doen' en 'het is nooit persoonlijk bedoeld'. Om mezelf moed in te spreken. Maar nu: gaat het weer heerlijk, ben ik al dagen haar 'grootste vriendin' zegt ze met twee armen om mijn nek geklemd, krijg ik extra (!) blaaskusjes bij vertrek en rent ze als eerste naar mij toe bij het ophalen. We weten bij haar dat ze de ene periode 'fan'van papa is en dan weer 'fan' van mama en nu is het schijnbaar mijn beurt.... ze is ook bijna jarig en onbewust vindt ze dit spannend (droomt meer, weer regelmatig wakker 'snachts, zingt alle verjaardagsliedjes voor haar knuffels als ze gaat slapen)wil meer geknuffeld worden en bij je zijn, helemaal prima. Is weer een vrolijke meid, aan het spelen, dansen en zingen. Ik weet het, een kind (peuter) is een kind en heeft ook haar eigen ideeën', maar wat een uitdagingen zijn die soms. Anderzijds...... wat leer ik veel bij! Over mezelf, de wereld en dat je nieuwe kansen krijgt. De kunst is alleen: de hoop niet te verliezen en (soms/ vaak) een lange adem te hebben. Het zit hem in de kleine dingen, en soms in een sterke kop koffie, ademhalen en verdergaan. Oja, ik 'kwam er ook weer achter' hoe belangrijk het is om met vriendinnen even iets te doen zonder man en kinderen....een echte accu oplader. Toch klaagmuur was het goed dit met je te delen.....
Even geduld...
lijn-groen-oudersenzo
BabyBaby