Een anonieme klaagmuur, omdat iedereen wel eens zijn hart wil luchten

Een anonieme klaagmuur. Of je nou zwanger bent, net bent bevallen, een peuter, schoolkind of puber hebt rondlopen, soms is het moederschap of vaderschap net niet wat je ervan had verwacht. Zwangerschapskwaaltjes zijn soms heftiger dan alleen maar ‘vervelend’, babygehuil kan soms door merg en been gaan als het – voor je gevoel – al uren duurt, een dwarse peuter plak je soms het liefst achter het behang bij de honderdste ‘nee’ van die dag en pubers plak je soms het liefste achter het behang.

Een anonieme klaagmuur

Hoofd in de wolken

Volgens iedereen hoor je met je hoofd in de wolken te lopen maar je merkt dat dit niet altijd mogelijk is. Natuurlijk houd je zielsveel van je kindje of die baby in je buik, maar soms een ietsiepietsie minder.

Brok ellende in je lijf

Zit je met een brok ellende in je lijf of hoofd, of wordt je keel letterlijk dichtgeknepen door ingehouden verdriet, woede of frustratie: lucht dan anoniem je hart op onze klaagmuur. Of lees de reacties die andere moeders en vaders hier al hebben achter gelaten. Die soms precies tegen dezelfde emoties of onmacht aan lopen als jij. En wat een verademing is het, te lezen dat je niet de enige bent! Dat lucht nog eens op!

Even anoniem je hart kunnen luchten, zegt niets of je wel of niet genoeg van je kindje houdt. Een moment van stoom afblazen lucht op, de herkenbare klaagzangen van anderen bieden troost. Even klagen maakt je géén slechte vader of moeder. Je zal zien, dat je niet de enige bent. De klaagmuur biedt jou de gelegenheid om je gedachten te verwoorden en je gevoelens te uiten, zodat dingen niet zwaarder gaan wegen wanneer je er mee doorloopt. En eenmaal je gal gespuwd, kun je het leven weer met een glimlach aan!

Spelregels

Je mag over alles en iedereen klagen maar houd het beschaafd. Grof taalgebruik, discriminerende en/of seksueel getinte teksten zullen door ons niet worden geplaatst. Je klaagzang en/of geheim dient echter te allen tijde een relatie te hebben met je zwangerschap(swens), baby, peuter, kleuter, schoolkind, puber of ouderschap in het algemeen, in de ruimste zin van het woord.

Schrijf een anoniem bericht op onze klaagmuur

 
 
 
 
 
Het e-mailadres wordt niet getoond maar is wel noodzakelijk in te voeren. Het kan zijn dat je bericht pas zichtbaar wordt nadat we het beoordeeld hebben. We houden het recht om berichten te wijzigen, te verwijderen, of niet te publiceren.
Anoniem Anoniem
Hallo, ik ben een moeder van 2 kinderen. 5 en 3 jaar. Ik werk 2 dagen per week, en de andere dagen ben ik thuis om voor de kinderen te zorgen. Ik vind het belangrijk dat, nu ze nog klein zijn ze tussen de middag lekker thuis een boterham kunnen eten. 2 dagen in de week gaan ze naar de oppas en ze hebben het er erg naar hun zin. Daar zijn ze beide stik lief. Maar zodra ik ze op kom halen begint het gedonder van de jongste alweer. Dit gaat een hele dag door. Het begint zodra hij uit bed komt, en het stopt als hij slaapt. Of dit een fase is? Nee, lijkt me niet. Het duurt nu al zolang. En het wordt van kwaad tot erger. Hij scheldt me midden in de winkel uit voor idioot, loopt continue de oudste te pesten/pijn doen, gooit met eten, gilt om het minste en geringste en het begint mij nu echt op te breken. Steeds dacht ik, het is maar een fase, hou nog even vol het houd van zelf op. Maar niet dus:-( Ik heb al vanalles geprobeerd, zijn gedrag negeren, 3 x waarschuwen en dan straffen, "uitleggen" waarom zijn gedrag niet acceptabel is. Zijn gedrag proberen om te schakelen naar iets positiefs etc etc. Niets, maar ook niets lijkt te werken bij hem. Van het cb informatie gehad om zijn gedrag aan te pakken, maar hij lacht me vierkant uit. Gelukkig slaapt hij overdag nog ruim 2 uur, waardoor ik even mijn handen vrij heb en even tijd voor mezelf heb. Het gebeurd dan regelmatig dat ik dan zelf in slaapval omdat ik dan al zo vermoeid ben door zijn gedrag. Soms vraag ik me echt af of het allemaal aan mij ligt? Wat doe ik dan verkeerd? Wat kan ik beter doen? Zelf ben ik opgegroeid in een pleeggezin, en dan probeer je je kinderen gewoon het beste te geven. Want je weet hoe eenzaam het is als je in een pleeggezin woont. Ik doe veel met ze, ga er graag met ze op uit. Iedere keer weer word ik voor mijn gevoel zo verschrikkelijk voor lul gezet door die driftbuien of het gegil van de jongste. Zo hard als ik altijd ben, hij heeft me al regelmatig aan het brullen gekregen ten midden van andere mensen. Ik kan gewoon niet meer.
Even geduld...
lijn-groen-oudersenzo
BabyBaby