Een anonieme klaagmuur, omdat iedereen wel eens zijn hart wil luchten

Een anonieme klaagmuur. Of je nou zwanger bent, net bent bevallen, een peuter, schoolkind of puber hebt rondlopen, soms is het moederschap of vaderschap net niet wat je ervan had verwacht. Zwangerschapskwaaltjes zijn soms heftiger dan alleen maar ‘vervelend’, babygehuil kan soms door merg en been gaan als het – voor je gevoel – al uren duurt, een dwarse peuter plak je soms het liefst achter het behang bij de honderdste ‘nee’ van die dag en pubers plak je soms het liefste achter het behang.

Een anonieme klaagmuur

Hoofd in de wolken

Volgens iedereen hoor je met je hoofd in de wolken te lopen maar je merkt dat dit niet altijd mogelijk is. Natuurlijk houd je zielsveel van je kindje of die baby in je buik, maar soms een ietsiepietsie minder.

Brok ellende in je lijf

Zit je met een brok ellende in je lijf of hoofd, of wordt je keel letterlijk dichtgeknepen door ingehouden verdriet, woede of frustratie: lucht dan anoniem je hart op onze klaagmuur. Of lees de reacties die andere moeders en vaders hier al hebben achter gelaten. Die soms precies tegen dezelfde emoties of onmacht aan lopen als jij. En wat een verademing is het, te lezen dat je niet de enige bent! Dat lucht nog eens op!

Even anoniem je hart kunnen luchten, zegt niets of je wel of niet genoeg van je kindje houdt. Een moment van stoom afblazen lucht op, de herkenbare klaagzangen van anderen bieden troost. Even klagen maakt je géén slechte vader of moeder. Je zal zien, dat je niet de enige bent. De klaagmuur biedt jou de gelegenheid om je gedachten te verwoorden en je gevoelens te uiten, zodat dingen niet zwaarder gaan wegen wanneer je er mee doorloopt. En eenmaal je gal gespuwd, kun je het leven weer met een glimlach aan!

Spelregels

Je mag over alles en iedereen klagen maar houd het beschaafd. Grof taalgebruik, discriminerende en/of seksueel getinte teksten zullen door ons niet worden geplaatst. Je klaagzang en/of geheim dient echter te allen tijde een relatie te hebben met je zwangerschap(swens), baby, peuter, kleuter, schoolkind, puber of ouderschap in het algemeen, in de ruimste zin van het woord.

Schrijf een anoniem bericht op onze klaagmuur

 
 
 
 
 
Het e-mailadres wordt niet getoond maar is wel noodzakelijk in te voeren. Het kan zijn dat je bericht pas zichtbaar wordt nadat we het beoordeeld hebben. We houden het recht om berichten te wijzigen, te verwijderen, of niet te publiceren.
Anoniem Anoniem
Ik ben 10 weekjes geleden moeder geworden van ee prachtige zoon en had heel erg uitgekeken naar zijn komst. De 9 maanden hebben me gewoon te lang geduurd totdat ik hem eindelijk in mijn armen kon houden... maar nu 10 weken verder... wat is het zwaar. Mijn zoontje huilt eigelijk van baby af al vrij veel en de afgelopen weken werd het huilen eerder krijsen en dat soms uren aan een stuk. We zijn er nu dan ook sinds een paar dagen achtergekomen dat hij verborgen reflux heeft en hebben ook medicijnen gekregen hiervoor. Er zijn dagen bij dan gaat het heel goed, dan wordt hij wakker met een smile van oor tot oor maar over het algemeen zijn de dagen zwaar. Veel huilen, veel wakker en niks is goed. Daardoor vind ik het soms heel moeilijk om te genieten van mijn "roze wolk" weet eerlijk gezegt helemaal niet wat een roze wolk is! De eerste paar weken ben je zelf herstellende en je moet wennen aan je baby en aan de veranderingen.. nu dat je wat aan de veranderingen gewent ben begint hij dagen lang te huilen en is de roze wolk ook ver te zoeken. Voel me soms zo schuldig over dit gevoel en zou zo graag trots willen showen met mijn prachtige zoon maar durf nergens naar toe bang dat hij weer begint te krijsen en ik hem niet stil kan krijgen want overal krijg je die gezichten van " ohh hoor die baby" . Voel me in dit gevoel erg eenzaam omdat iedereen maar zegt: geniet van deze tijd het gaat zo snel... het enige dat ik denk is: HOE DAN!!! Heb op dit moment het geluk dat mijn partner vanwege zijn werk makkelijk thuis kan werken en dat hij af en toe eens even alles kan overpakken maar in het zomerseizoen is hij net heel veel van huis. Zie daar nu als een berg tegenop dat dan alles op mijn schouders gaat komen. Heb soms ook het idee dat ik dat gewoon niet kan, dat ik een moeder van niks ben. Hoop dat er snel een tijd komt dat ik een trotse, zelfverzekerde en lachende mama kan zijn!!!
Even geduld...
lijn-groen-oudersenzo
BabyBaby