Een anonieme klaagmuur, omdat iedereen wel eens zijn hart wil luchten

Een anonieme klaagmuur. Of je nou zwanger bent, net bent bevallen, een peuter, schoolkind of puber hebt rondlopen, soms is het moederschap of vaderschap net niet wat je ervan had verwacht. Zwangerschapskwaaltjes zijn soms heftiger dan alleen maar ‘vervelend’, babygehuil kan soms door merg en been gaan als het – voor je gevoel – al uren duurt, een dwarse peuter plak je soms het liefst achter het behang bij de honderdste ‘nee’ van die dag en pubers plak je soms het liefste achter het behang.

Een anonieme klaagmuur

Hoofd in de wolken

Volgens iedereen hoor je met je hoofd in de wolken te lopen maar je merkt dat dit niet altijd mogelijk is. Natuurlijk houd je zielsveel van je kindje of die baby in je buik, maar soms een ietsiepietsie minder.

Brok ellende in je lijf

Zit je met een brok ellende in je lijf of hoofd, of wordt je keel letterlijk dichtgeknepen door ingehouden verdriet, woede of frustratie: lucht dan anoniem je hart op onze klaagmuur. Of lees de reacties die andere moeders en vaders hier al hebben achter gelaten. Die soms precies tegen dezelfde emoties of onmacht aan lopen als jij. En wat een verademing is het, te lezen dat je niet de enige bent! Dat lucht nog eens op!

Even anoniem je hart kunnen luchten, zegt niets of je wel of niet genoeg van je kindje houdt. Een moment van stoom afblazen lucht op, de herkenbare klaagzangen van anderen bieden troost. Even klagen maakt je géén slechte vader of moeder. Je zal zien, dat je niet de enige bent. De klaagmuur biedt jou de gelegenheid om je gedachten te verwoorden en je gevoelens te uiten, zodat dingen niet zwaarder gaan wegen wanneer je er mee doorloopt. En eenmaal je gal gespuwd, kun je het leven weer met een glimlach aan!

Spelregels

Je mag over alles en iedereen klagen maar houd het beschaafd. Grof taalgebruik, discriminerende en/of seksueel getinte teksten zullen door ons niet worden geplaatst. Je klaagzang en/of geheim dient echter te allen tijde een relatie te hebben met je zwangerschap(swens), baby, peuter, kleuter, schoolkind, puber of ouderschap in het algemeen, in de ruimste zin van het woord.

Schrijf een anoniem bericht op onze klaagmuur

 
 
 
 
 
Het e-mailadres wordt niet getoond maar is wel noodzakelijk in te voeren. Het kan zijn dat je bericht pas zichtbaar wordt nadat we het beoordeeld hebben. We houden het recht om berichten te wijzigen, te verwijderen, of niet te publiceren.
Anoniem Anoniem
Hoi, Het is echt af en toe niet te doen om mij te zijn. Zo onzeker over alles. Mijn tweede kindje is nu 3 maanden. Ik geef borstvoeding, ze wil geen flesje drinken, maar groeit ook niet goed. Ik denk aan de ene kant borstvoeding is het allerbeste en dan ligt ze maar de hele dag in de draagdoek, zal vanzelf wel weer over gaan. Aan de andere kant heb ik dus ook een zoontje van 3,5 en ik functioneer op het moment maar op halve sterkte. Mijn dochter komt soms nog twee keer per nacht, dus ik slaap al 3 maanden amper. Overdag kan ik ook niet rusten, omdat ik zoveel pieker of ik het wel goed doe. Ik heb al een lactatie deskundige ingeschakeld, de ene week groeide ze wel de andere week niet. Moedeloos word ik ervan, ik ben constant bang of ik het verkeerde doe, moet ze eten of heeft ze honger. Iedereen bemoeit zich ermee, je kan beter een flesje gaan geven. Soms denk ik ja, ze moet wel groeien natuurlijk, zo kan het niet langer. Maar ik wil ook graag borstvoeding geven. Op het bureau zeggen ze geef dan borstvoeding en daarna een flesje, maar ze wil geen flesje. Overigens vraagt mijn man zich af waarom ik me zo druk maak, ons dochtertje is heel vrolijk. Maar ik voel me zo ellendig, ik moet veel huilen, omdat ik mecontinu schuldig voel. Naar mijn man, omdat hij alles moet doen. Ik doe de was, maak de bedden op,zorg voor de kinderen en kook, dat was het. Ik voel me vooral schuldig naar mijn zoontje, hij krijgt veel minder aandacht en omdat ik zo moe ben is hij deze week al 3 dagen naar opa en oma. En uiteraard voel ik me het meest schuldig naar mijn dochtertje, ze krijgt te weinig, waarom weet ik nu nog niet wat ze bedoelt, waarom kan ik het niet. Gek word ik ervan. Vanmiddag naar het bureau voor een prikje, weer die rot weegschaal. Want door de weegschaal is het misgegaan. Ze groeide langzaam, maar daar was niks mis mee, tot de arts zei sommige babies groeien niet goed maar zijn wel tevreden. Ik mijn zoontje op moet halen op de peuterspeelzaal en dat andere moeders dan zeggen, mijn kind kwam 250 gram per week aan. Nu ben ik me steeds zo druk aan het maken dat ze inderdaad slecht groeit. Als klap op de vuurpijl, bemoeit mijn moeder zich ook overal mee, met kut-opmerkingen, waardoor ik nog onzekerder word. Ik word daar ook heel erg boos en weer verdrietig van. Ik kan het niet uit mijn hoofd krijgen dat ze honger heeft omdat ze dus niet goed groeit, daarom leg ik haar heel vaak aan. Mijn man zegt, je hoeft haar niet bij iedere kik aan te leggen, dat doe ik ook niet de hele dag, als ze slaapt niet natuurlijk. Ze slaapt nu al 2 uur in de draagdoek, maar dan ben ik soms bang dat ze door slaapt terwijl ze honger heeft. Ik ben helaas ook nog ongesteld, dat ,maakt het er ook niet beter op. Af en toe denk ik dat ik compleet gestoord ben ofzo, omdat iedereen het beter weet en kan. En ik ben ook echt op. Maar daar word ik dan ook weer boos over, dan denk ik weer hou op met zeuren, dat doe je toch voor je kind. Dus het is nooit goed. Ik ben wel een beetje perfectionistisch aangelegd. Wie herkent dit?
Even geduld...
lijn-groen-oudersenzo
BabyBaby