Een anonieme klaagmuur, omdat iedereen wel eens zijn hart wil luchten

Een anonieme klaagmuur. Of je nou zwanger bent, net bent bevallen, een peuter, schoolkind of puber hebt rondlopen, soms is het moederschap of vaderschap net niet wat je ervan had verwacht. Zwangerschapskwaaltjes zijn soms heftiger dan alleen maar ‘vervelend’, babygehuil kan soms door merg en been gaan als het – voor je gevoel – al uren duurt, een dwarse peuter plak je soms het liefst achter het behang bij de honderdste ‘nee’ van die dag en pubers plak je soms het liefste achter het behang.

Een anonieme klaagmuur

Hoofd in de wolken

Volgens iedereen hoor je met je hoofd in de wolken te lopen maar je merkt dat dit niet altijd mogelijk is. Natuurlijk houd je zielsveel van je kindje of die baby in je buik, maar soms een ietsiepietsie minder.

Brok ellende in je lijf

Zit je met een brok ellende in je lijf of hoofd, of wordt je keel letterlijk dichtgeknepen door ingehouden verdriet, woede of frustratie: lucht dan anoniem je hart op onze klaagmuur. Of lees de reacties die andere moeders en vaders hier al hebben achter gelaten. Die soms precies tegen dezelfde emoties of onmacht aan lopen als jij. En wat een verademing is het, te lezen dat je niet de enige bent! Dat lucht nog eens op!

Even anoniem je hart kunnen luchten, zegt niets of je wel of niet genoeg van je kindje houdt. Een moment van stoom afblazen lucht op, de herkenbare klaagzangen van anderen bieden troost. Even klagen maakt je géén slechte vader of moeder. Je zal zien, dat je niet de enige bent. De klaagmuur biedt jou de gelegenheid om je gedachten te verwoorden en je gevoelens te uiten, zodat dingen niet zwaarder gaan wegen wanneer je er mee doorloopt. En eenmaal je gal gespuwd, kun je het leven weer met een glimlach aan!

Spelregels

Je mag over alles en iedereen klagen maar houd het beschaafd. Grof taalgebruik, discriminerende en/of seksueel getinte teksten zullen door ons niet worden geplaatst. Je klaagzang en/of geheim dient echter te allen tijde een relatie te hebben met je zwangerschap(swens), baby, peuter, kleuter, schoolkind, puber of ouderschap in het algemeen, in de ruimste zin van het woord.

Schrijf een anoniem bericht op onze klaagmuur

 
 
 
 
 
Het e-mailadres wordt niet getoond maar is wel noodzakelijk in te voeren. Het kan zijn dat je bericht pas zichtbaar wordt nadat we het beoordeeld hebben. We houden het recht om berichten te wijzigen, te verwijderen, of niet te publiceren.
Anoniem Anoniem
Ik ben nu 7 weken zwanger , het is altijd mijn grootse wens geweest om een moeder te worden Ben 14-6-2013 getrouwd heb een droom / koninklijk bruiloft gehad en dacht dat t leven me na keihard werken en vechten me eindelijk gaat toelachen . 18-8-2013 wordt mijn lieve broertje van 23 niet meer wakker , hij was mijn engeltje en eigenlijk ook een beetje mijn zoontje we zijn 20 kaar geleden naar Nederland verhuist uit Irak mijn vader werkte als piloot maar 17 jaar geleden werd de ziekte van Parkinson bij hem ontdekt , op een jong leeftijd heb ik samen met mijn moeder keihard gevochten om dit gezin te laten overleven , mijn Hbo opleiding afgemaakt 7 jaar lang me zelf tot de top bereikt op t werk , mijn zusje studeerde rechten aan t universiteit. en onze kleine angel had netjes net zijn Mbo afgemaakt en zou in september aan zijn HBO beginnen , was zo trots op wat we allemaal als een gezin hebben bereikt ondanks de ziekte van mijn vader en toen dacht ik het is tijd voor mijn geluk ik ga nu mijn eigen gezin beginnen . Dus na mijn droom bruiloft verhuisde ik terug samen met mijn man naar Irak , nieuwe leven alles ging perfect tot 18-8-2013 ... Mijn lieve broertje , mijn engeltje is niet meer wakker geworden : hartstilstand in zijn slaap . Zomaar hij had niets geslikt niets gebruikt zo maar ... Hij vroeg me nog laats : " ff een brutale vraag ? Wanneer word ik nou een oom ?? "" ik ging lachen en zei dat t ook mijn grote wens was ... En nu ? 2 weken na zijn dood ontdekte ik dat ik zwanger ben en nu een maand verder , 7 en half week zwanger met zo veel pijn klachten dat ik mijn bed niet eens kan uitkomen rug en buikpijn en ik eet niets , ik krijg niets door mijn keel zit alleen met een vraag in mijn hoofd ... Waarom is t leven zo oneerlijk ??? Zal ik nog ooit wat kunnen voelen behalve de pijn ? Zal ik ooit van mijn baby kunnen houden ? Of is mijn hart samen met mijn lieve broertje begraven ?
Even geduld...
lijn-groen-oudersenzo
BabyBaby