Een anonieme klaagmuur, omdat iedereen wel eens zijn hart wil luchten

Een anonieme klaagmuur. Of je nou zwanger bent, net bent bevallen, een peuter, schoolkind of puber hebt rondlopen, soms is het moederschap of vaderschap net niet wat je ervan had verwacht. Zwangerschapskwaaltjes zijn soms heftiger dan alleen maar ‘vervelend’, babygehuil kan soms door merg en been gaan als het – voor je gevoel – al uren duurt, een dwarse peuter plak je soms het liefst achter het behang bij de honderdste ‘nee’ van die dag en pubers plak je soms het liefste achter het behang.

Een anonieme klaagmuur

Hoofd in de wolken

Volgens iedereen hoor je met je hoofd in de wolken te lopen maar je merkt dat dit niet altijd mogelijk is. Natuurlijk houd je zielsveel van je kindje of die baby in je buik, maar soms een ietsiepietsie minder.

Brok ellende in je lijf

Zit je met een brok ellende in je lijf of hoofd, of wordt je keel letterlijk dichtgeknepen door ingehouden verdriet, woede of frustratie: lucht dan anoniem je hart op onze klaagmuur. Of lees de reacties die andere moeders en vaders hier al hebben achter gelaten. Die soms precies tegen dezelfde emoties of onmacht aan lopen als jij. En wat een verademing is het, te lezen dat je niet de enige bent! Dat lucht nog eens op!

Even anoniem je hart kunnen luchten, zegt niets of je wel of niet genoeg van je kindje houdt. Een moment van stoom afblazen lucht op, de herkenbare klaagzangen van anderen bieden troost. Even klagen maakt je géén slechte vader of moeder. Je zal zien, dat je niet de enige bent. De klaagmuur biedt jou de gelegenheid om je gedachten te verwoorden en je gevoelens te uiten, zodat dingen niet zwaarder gaan wegen wanneer je er mee doorloopt. En eenmaal je gal gespuwd, kun je het leven weer met een glimlach aan!

Spelregels

Je mag over alles en iedereen klagen maar houd het beschaafd. Grof taalgebruik, discriminerende en/of seksueel getinte teksten zullen door ons niet worden geplaatst. Je klaagzang en/of geheim dient echter te allen tijde een relatie te hebben met je zwangerschap(swens), baby, peuter, kleuter, schoolkind, puber of ouderschap in het algemeen, in de ruimste zin van het woord.

Schrijf een anoniem bericht op onze klaagmuur

 
 
 
 
 
Het e-mailadres wordt niet getoond maar is wel noodzakelijk in te voeren. Het kan zijn dat je bericht pas zichtbaar wordt nadat we het beoordeeld hebben. We houden het recht om berichten te wijzigen, te verwijderen, of niet te publiceren.
Anoniem Anoniem
Ik herken het verhaal van Me82 zo goed! Mijn dochter is 26 maanden, mijn zoon 6 maanden. Mijn dochter kan zo lief zijn, maar als het haar goesting niet is, dan wordt ze een eersteklas dramaqueen. Soms weet ik zelfs niet wat haar getriggerd heeft in alweer een nieuwe driftbui. Deze morgen wou ze geen verse pamper, geen kleren aandoen. Toen ik haar pyamabroek uitdeed ging ze helemaal door het lint. 20 lange minuten krijsen, stampen en wenen. En ik verloor mijn geduld, en stond ook te schreeuwen. Ik weet nochtans dat dit niet werkt, en alles erger maakt. Ik kijk naar mijzelf en zie daar de hysterische moeder die je soms ziet op tv, waarbij je denkt, tss, nee, zo moet het niet. Maar ik kan het niet helpen. En intussen zit mijn zoon in zijn wippertje te kijken naar alweer hetzelfde schouwspel. Ik voel mij dan schuldig tegenover hem, omdat 80% van mijn tijd naar mijn dochter gaat omdat ze zo moeilijk is, en hij zo braaf is en zo weinig tijd krijgt. En ik voel mij ook schuldig tegenover haar, omdat ik het geduld niet kan opbrengen. En toen ze eindelijk in de auto zat, gekalmeerd en al, hoor ik haar zeggen 'morgen papa opstaan'. Dat zal een tegenvaller zijn voor ons papaskindje, morgen moet ze het opnieuw met mij doen. Dus dan zit ik te bleiten achter het stuur, ben ik een half uur te laat op mijn werk. En ik voel mij zo schuldig en onmachtig. Ik kon geen kinderen krijgen, mijn dochter heb ik via ivf. Toen ik terug zwanger bleek, was het een mirakel. Nu wil ik enkel een goede moeder zijn, maar dat lukt niet. Ik ben alleen maar moe en gefrustreerd, en gefocust op wat er mis gaat. Ik herken mijzelf niet meer, vroeger was ik best wel een leuke vrouw, vrolijk, veel hobbys en zo. Nu ben ik een vermoeide ploetermoeder, die ook nog eens aan het diëten is om de laatste zwangerschapskilo's er af te krijgen. Fijn dat deze Klaagmuur er is!
Even geduld...
lijn-groen-oudersenzo
BabyBaby