De stilte voorbij #blog20

De stilte voorbij #blog20Het was hier even stil. Nou ja echt stil was het natuurlijk niet, want alle normale plaatsingen gingen gewoon door, maar het schrijven van mijn persoonlijke blogs lag wel even stil. Zelfs de lijnblogs lagen op hun gat. Betekent dit dat ik gestopt ben met lijnen? Eerlijk gezegd wel. Definitief? Nee, dat dan weer niet. Ik ga er vanaf volgende week weer serieus mee aan de gang, maar de afgelopen weken dus wel.

Wat is er gebeurd. Een paar weken geleden verloor ik, midden in de nacht, ineens mijn gezichtsvermogen. Ik voelde eerst een ‘knap’ in mijn hoofd en vervolgens zag ik alles alleen nog maar wazig. Natuurlijk schrok ik, vooral gezien mijn medische verleden met diverse longembolieën en een hersenbloeding. Gelukkig trok het waas na zo’n 15 minuten weer weg en kon ik weer gewoon zien. Echt rustig verder slapen deed ik echter niet meer.

Dus belandde ik opnieuw in de mallemolen van onderzoeken. Wel besloot ik dat het – ongeacht de uitslag – beter zou zijn wanneer ik zou stoppen met ‘dampen’. Ik zeg bewust ‘dampen’ in plaats van ‘roken’, omdat ik géén gewone sigaretten rookte, maar mij wel schuldig maakte aan het dampen van een elektronische sigaret. Een elektronische sigaret werkt niet met rook, maar met waterdamp. Een stuk minder schadelijk dan normale sigaretten (wordt beweerd), maar wél net zo verslavend! En dat heb ik geweten. Ik ben van het ene op het andere moment gestopt, soort ‘cold turkey’ en ik kan je verzekeren dat de muren binnen no time op mij af kwamen. Ik kreeg de neiging het granol persoonlijk met mijn nagels eraf te krabbelen. Jeetje wat voelde ik me ellendig. Aan de ene kant de onzekerheid van mijn gezondheid, aan de andere kant een nicotinemonster dat aan mij zat te knagen en continu de woorden in mijn hoofd liet spoken: ‘Neem mij, neem mij, neem mij…’ Daar wordt een mens toch echt heel chagrijnig van en probeer dan maar eens netjes op je voeding te blijven letten. Misschien kun jij dit en ben jij zo sterk, ik was dat duidelijk niet. Voor mijn gezondheid leek het mij belangrijker van die nicotineverslaving af te komen en daar heb ik dan ook de focus op gelegd.
Nu een paar weken verder, heb ik hem nog steeds niet aangeraakt en kan ik nu voor het eerst zeggen, dat het iets makkelijker begint te worden en dat ik minder geneigd ben met mijn hoofd tegen de muren te headbangen. Maar WTF, wat was dat lastig.

Inmiddels zijn ook alle lichamelijke onderzoeken achter de rug en weet ik zeker dat het geen nieuwe bloeding is geweest. Of het een TIA is geweest, is niet helemaal duidelijk omdat deze sporen na een bepaalde tijd weer uit je lichaam zijn verdwenen. Wel is een (flink) verhoogd cholesterol gemeten. Goede reden dus om mijn gezonde voeding weer verder op te pakken, dus ik ga weer met frisse moed aan de slag!

Tot gauw!

Liefs Marion

Extra informatie

Lees meer blogs van Marion Middendorp

lijn oudersenzo

Marion MiddendorpHai! Ik ben Marion Middendorp, de oprichter van Oudersenzo! Ik ben moeder van een engeltje en van een flinke puberzoon. Schrijven is een passie en verslaving. Samen met mijn zoon, nieuwe vriend en ex-partner (vader van mijn zoon) vormen we een bijzonder samengesteld gezin. In mijn blogs schrijf ik over de dingen die ik doe, verbazen, inspireren of mij gewoon bezig houden. In mijn vrije tijd vind ik het leuk met mijn partner (kinder)liedjes te schrijven (i.s.m. een productiemaatschappij) en zijn we onlangs begonnen met het schrijven van sprookjes.

lijn oudersenzo

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *