Erkenning bij doodgeboren kinderen

Erkenning bij doodgeboren kinderenErkenning bij doodgeboren kinderen…

Soms zijn de regels niet voor iedereen even duidelijk. Soms klopt de wet niet en scheppen rechters daar helderheid in. Soms loont het om het naadje van de kous te weten, zeker wanneer het gaat om erkenning van je kind. In dit geval je doodgeboren kindje. Femke S. startte een speurtocht om haar overleden neefje, Emile, erkend te krijgen.

Zij stuurde de resultaten van haar speurtocht naar ons, zodat andere ouders niet tegen dezelfde chaos en onbegrip hoeven op te boksen. Hier haar ervaring, mét de nodige jurisprudentie!

Erkenning bij doodgeboren kinderen

Het is bij wet vast gelegd dat ook kinderen die doodgeboren worden officieel erkend kunnen worden en in een geboorteregister geschreven kunnen worden. Dat ze 24 weken of jonger dan 24 weken zijn staat daar los van. Dit heeft alleen te maken met het feit of ze begraven/gecremeerd mogen of moeten worden.
Kijkend naar de erkenning bij de Gemeente wordt het volgende gezegd. De ambtenaar heeft geweigerd deze akte op te maken onder verwijzing van artikel 1:2 BW kind dat dood wordt geboren wordt geacht nooit te hebben bestaan. Als je dit zo leest dan spreekt de ambtenaar de waarheid en kan inderdaad alleen een levend geboren kindje erkend worden en niet een kindje dat is doodgeboren.

Maar naast de wet is er natuurlijk ook jurisprudentie

Er is een rechtelijke uitspraak die dit getackeld heeft. namelijk:
Rb ‘s-Hertogenbosch 8 maart 1995, NJ 1995, 490 (nr 6)
de volgende gegevens heb ik daarbij gevonden:

LJN: AC0282
zaaknummer: C94/617
Ook hier kwam naar voren dat het vereist is dat een kind levend geboren wordt. Maar art 8 EVRM en art 2 boek 1 BW tackelen dit.

In Art 8 EVRM spreekt van family life. (stukje uit arrest) Door verzoekers is bepleit dat de ambtenaar door het doen van een beroep op artikel 1:2 BW inbreuk maakt op het bepaalde in artikel 8 EVRM. . Het is een feit van algemene bekendheid dat reeds tijdens de zwangerschap, uitzonderingen daargelaten, een emotionele band ontstaat tussen de biologische ouders en het kind, zeker in het geval waarin de ouders een affectieve relatie met elkaar onderhouden en in het kader van die relatie samenwonen. Ter terechtzitting is voldoende komen vast te staan dat in het onderhavige geval een dergelijke band met het ongeboren kind ook daadwerkelijk is ontstaan. Naar het oordeel van de rechtbank kan een dergelijke emotionele band worden gekenmerkt als ‘family life’ in de zin van het EVRM.

Dat een dergelijke relatie met een ongeboren kind niet onmogelijk is vloeit ook voort uit het feit dat het BW de mogelijkheid van erkenning van een ongeboren kind, en daardoor het tot stand brengen van een familieband, toelaat.

(volgens mij hebben ze het hier over artikel 2:1 BW.
Art 2 BW (boek 1)

Het kind waarvan een vrouw zwanger is wordt als reeds geboren aangemerkt, zo dikwijls zijn belang dit vordert. Komt het dood ter wereld, dan wordt het geacht nooit te hebben bestaan.

Erkenning bij doodgeboren kinderen

Zwangerschap wel? Dan geboorte ook!

De mevrouw waar ik mee gesproken heb, haalde dit artikel aan. Zij gaf aan dat men op grond daarvan van mening is dat dit ook moet gelden voor een doodgeboren kind (waarom tijdens de zwangerschap wel erkennen en daarna (ook al is het kind doodgeboren) niet erkennen.
Naast het verhaal van deze mevrouw van de NVVB ben ik zelf nog op zoek gegaan naar het een en ander. Deze stukken heb ik bijgevoegd in de bijlagen. Er is een officiële mededeling (10 oktober 2006) gedaan, gericht aan de ambtenaren van de Burgerlijke stand, door de Commissie van advies voor de zaken betreffende de burgerlijk staat en nationaliteit. Zij adviseren het volgende.

De Commissie acht het van belang om een menselijke vrucht met zoveel mogelijk respect te behandelen en terdege rekening te houden met de emoties van de ouders.

De Commissie raadt daarom aan om ook in gevallen waarin sprake is van een zwangerschap die korter heeft geduurd dan 24 weken, een akte van geboorte en van overlijden resp. een akte van levenloos geboren kind op te maken.

Ook in het boek Inleiding tot de Burgerlijke stand (j. Kampers, l.j.w Evers) haalt men het genoemde arrest aan en spreekt men over het belang van de aangifte voor de rouwverwerking van de ouder.

Kort gezegd

Een rechter heeft in 1995 een uitspraak gedaan omtrent de erkenning van een kind. (is bindend net als het wetboek) HIj heeft gezegd dat ook een doodgeboren kind erkend dient te worden, art 8 EVRM spreekt namelijk over family life. Ook art 2 BW (boek 1) heeft gezegd dat een kind tijdens de zwangerschap wel erkend kan worden, het is vreemd om het niet meer te erkennen nadat een eerder erkend kind overlijd.
Een ander zeer belangrijk stuk is de officiële mededeling die de Commissie van advies voor zaken betreffende de burgerlijk staat en nationaliteit. de commissie van advies voor de zaken betreffende de burgerlijke staat en de nationaliteit is een commissie met een wettelijke status (art. 1: 29 B.W.) het advies van die commissie, is gepubliceerd in de Staatscourant 2006, nr. 202. het is dus een gezaghebbend advies.
art. 1: 29d B.W. bepaalt dat een ambtenaar van de burgerlijke stand die een door de Commissie gegeven advies (en daarover hebben we het!) niet opvolgt, de Commissie en de officier van justitie hiervan in kennis stelt.
Daarnaast is het zo dat een ambtenaar van de burgerlijke stand, die weigert tot het opmaken van een akte over te gaan, van die weigering een schriftelijke, met redenen omklede mededeling doet toekomen aan de partijen bij de akte, onder vermelding van de tegen die weigering openstaande voorziening (dat is het indienen van verzoekschrift bij de rechtbank). een afschrift van die weigering moet hij aan de korpschef (politie) sturen; dit alles staat in art. 1:18b, tweede en derde lid BW.
Een ambtenaar mag de aangifte dus gewoon in orde maken ook voor doodgeboren kinderen. Eigenlijk moeten ze het zelfs. de rechterlijke uitspraak is hierbij van belang en het advies van de commissie.
De ambtenaar is eigenlijk verplicht om, indien hij ervoor kiest de aangifte niet in orde te maken hiervan melding te doen bij een korpschef van de politie, de commissie waar ik over sprak en bij de officier van justitie.

Bijlagen

Bijlage 1
Bijlage 2

Meer informatie

Dood geboren…
Het laatste moment
Onvoltooid verleden tijd
Rouwverwerking – Hoe ga je met je verdriet om?

Bronvermelding

Tekst: Femke S.
Stockfoto’s: 123rf.com, vlindervaria.nl en/of dreamstime.com

Kijk ook naar...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *